บทที่ 21 ทำเป็นด้วยเหรอ

สิบห้านาทีผ่านไป...ในขณะที่สติของฉันกำลังเลือนรางและเคลิ้มหลับไปสู่ห้วงนิทรา ทว่าความสงบสุขก็อยู่กับฉันได้เพียงแค่ชั่วอึดใจเท่านั้น เมื่อจู่ ๆ คนสารเลวข้างนอกก็ลงมือทุบประตูห้องของฉันเสียงดังสนั่นหวั่นไหวอย่างไม่เกรงอกเกรงใจกันเลยสักนิด

ปัง! ปัง! ปัง!

ฉันสะดุ้งสุดตัวจนตัวโยน หัวใจเต้นระรัวด้วย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ