บทที่ 39 คนคิดไปไกล

เธอคงได้ล้มหงายหลังลงไปกองกับพื้นแน่ ๆ กระนั้นแรงดึงกลับทำให้ร่างนุ่มนิ่มเซเข้ามาปะทะกับลำตัวของผมอย่างจัง จนตอนนี้มือทั้งสองข้างของเธอยกขึ้นมาวางทาบไว้ที่อกของผมเรียบร้อยแล้ว ส่งผลให้ร่างกายของเราสองคนใกล้ชิดและแนบแน่นกันมาก

“ปล่อย” เธอร้องประท้วงพร้อมกับออกแรงดันแผงอกของผม แต่ทว่าผมกลับไม่ยอมทำตา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ