บทที่ 41 จูบนี้มัดจำเอาไว้ก่อนครับ คืนนี้แก้มหนีพี่ไม่รอดแน่ ๆ

“แล้วจะต้องให้รู้สึกยังไง!” ฉันแว้ดใส่เขาทันทีด้วยความโมโหที่เห็นเขาเอาแต่พูดจาแสนกำกวมชวนให้คิดลึกอยู่ได้

“ดีไหม” ยัง...เขายังไม่หยุดยิงคำถามชวนให้สับสนแบบนี้อีก แถมยังจ้องมองใบหน้าของฉันอย่างจับผิดราวกับกำลังรอคอยคำตอบจากปากฉันอยู่ก็ไม่ปาน

“นี่...อย่าบอกนะว่าพี่มันชั่วถึงขั้นลักหลับแก้มอะ” สุดท้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ