บทที่ 47 ภายในห้องกลับเต็มไปด้วยความว่างเปล่า

ฉันเดินทางกลับมาถึงคอนโด พอเปิดประตูห้องเข้ามา ลึก ๆ ในใจก็แอบหวังว่าจะเจอใครบางคนนั่งอยู่ในห้อง แต่ทว่าพอเปิดเข้ามาจริง ๆ ภายในห้องกลับเต็มไปด้วยความว่างเปล่า ไร้เสียงกวน ๆ เอ่ยกลับมาอย่างที่เคย

แต่ก็ดีแล้วนี่ที่เขาไม่อยู่ เขาจะได้ไม่มาคอยกวนใจฉัน ดีแล้ว...ฉันจะได้มีเวลาอ่านหนังสือเรียนเยอะ ๆ

พอค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ