บทที่ 48 ถ้าคนเป็นแฟนกัน...

“ยังเลย” ฉันตอบกลับไปเสียงเนือย ๆ โดยที่ใบหน้ายังคงฟุบนิ่งอยู่กับโต๊ะที่มีกระเป๋ารองเอาไว้

“งั้นไปหาอะไรกินกันก่อนไหม เวลายังเหลืออีกเยอะ อิงหิวมากเลย”

“อืม ได้สิ” ฉันไม่อยากจะปฏิเสธน้ำใจของเพื่อน เลยยอมตกลงไปแต่โดยดี กระนั้นก็คิดในใจว่าดีเหมือนกัน เช้า ๆ แบบนี้พอมีอาหารตกถึงท้องบ้าง จะได้มีสมาธิใ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ