บทที่ 5 ใครใช้ให้คุณมาทำเรื่องลามกจกเปรตแบบนี้ในห้อง
“ทำไม...อยากจะเห็นหนังสดมากเลยหรือไง ถึงได้ขยันเปิดประตูมาดูแบบนี้”
เสียงทุ้มต่ำแหบพร่าที่เจือไปด้วยความเย้ยหยันดังขึ้นจากทางด้านหลัง ฉันสัมผัสได้ถึงไอความร้อนจากเรือนกายใหญ่ที่ขยับเข้ามาใกล้จนแผ่นหลังของฉันแทบจะแนบชิดกับอกเขา
“ไอ้บ้า! ใครจะไปอยากดู ไอ้คนลามก!” ฉันแผดเสียงด่ากลับไปโดยที่ยังไม่ยอมหันไปมอง หลับตาปี๋ด้วยความอับอายและโกรธจัด
“หึ...เธอนั่นแหละลามก แอบเปิดประตูมาดูฉันอยู่ได้ตั้งหลายรอบ คิดว่าฉันไม่เห็นหรือไง” เขาแค่นหัวเราะในลำคอ น้ำเสียงไม่ได้มีความสะทกสะท้านหรือรู้สึกผิดอะไรเลยสักนิด
“ก็มันมีเสียงบ้า ๆ ดังลั่นขนาดนี้ เป็นใครบ้างจะไม่เปิดออกมาดูเล่า!” ฉันเถียงคอเป็นเอ็น ถึงกระนั้นก็ยังไม่กล้าหันกลับไป
“ก็เลยอยากจะดู”
“แล้วใครใช้ให้คุณมาทำเรื่องลามกจกเปรตแบบนี้ในห้องกันคะ!”
“นี่มันห้องของฉัน” เขาตอบกลับมาอย่างหน้าตาเฉย ราวกับว่าสิ่งที่ตัวเองเพิ่งทำลงไปคือเรื่องปกติธรรมดา
“แต่เราแชร์ห้องกันอยู่นะคะ! มันไม่สมควร ยิ่งไม่สมควรมาทำเรื่องหน้าไม่อายกันบนโซฟากลางห้องแบบนี้ด้วย!”
ฉันตอกกลับอย่างเหลืออด ทว่าแทนที่ผู้ชายปากร้ายคนนี้จะสลด เขากลับโน้มใบหน้าลงมากระซิบชิดใบหูของฉัน ลมหายใจร้อนผ่าวที่เป่ารดต้นคอทำเอาฉันสะดุ้งเฮือก
“นี่ยัยโง่...เลิกพล่ามได้แล้ว” น้ำเสียงของเขาเปลี่ยนเป็นเย็นเยียบและเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์ร้ายกาจ “จะบอกให้นะ ถ้าทนไม่ได้ก็เก็บของออกไปซะ เพราะในสัญญาที่เธอเซ็นไปน่ะ ระบุไว้ชัดเจนว่าผู้ให้เช่ามีสิทธิ์จะทำอะไรในพื้นที่ส่วนรวมก็ได้...”
เขาเว้นจังหวะไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอื้อนเอ่ยประโยคถัดมาที่ทำเอาสติของฉันแทบจะหลุดลอย
“และถ้าฉันพอใจ...ฉันจะเดินเข้าไปทำเรื่องลามกในห้องของเธอก็ยังได้เลย”
“อะไรนะ!”
ความตกใจทำให้ฉันลืมตัว หันขวับกลับมาเผชิญหน้ากับเขาทันทีเพื่อจะด่าทอความหน้าด้านนั้นให้แหลกคามือ แต่พอกวาดสายตามองลงมา โชคดีที่เขายังคงสวมกางเกงวอร์มขายาวสีเทาเอาไว้อย่างหมิ่นเหม่ ไม่ได้เปลือยเปล่าไปเสียทุกสัดส่วนอย่างที่ฉันจินตนาการไว้ในตอนแรก
กระนั้น...ดวงตาคมกริบที่จ้องมองมาอย่างเจ้าเล่ห์ มุมปากหยักที่ยกยิ้มร้ายกาจราวกับปีศาจร้ายที่พร้อมจะฉีกทึ้งเหยื่อ และคำพูดที่แสนจะหน้าไม่อายเมื่อครู่ ก็ทำเอาฉันยืนอ้าปากค้าง สมองขาวโพลนไปหมด ร่างกายแข็งทื่อราวกับถูกสาป
ความหื่นกามและหน้าหนาของผู้ชายคนนี้มันเกินขอบเขตที่คนธรรมดาจะรับมือไหว ฉันอึ้งจนหาเสียงตัวเองไม่เจอ ได้แต่ยืนเบิกตากว้างจ้องมองคนสารเลวตรงหน้าโดยที่พูดไม่ออกแม้แต่คำเดียว!
“ว่ายังไงเธอสนใจให้ฉันเข้าไปทำในห้องของเธอไหม”
“อะไรนะ”
“นี่เธอหูหนวกเหรอ ฉันบอกว่าจะไปทำในห้องของเธอไง”
“ไอ้ลามก!”
“ใช่ ฉันลามก ฉันจกเปรต ฉันมันเลว ฉันมันชั่ว เธอจะด่าอะไรฉันอีกล่ะ จะบอกให้นะฉันไม่เจ็บหรอก” ฉันได้ยินที่เขาด่าตัวเองออกมา ฉันถึงกลับเม้มปากแน่นและพูดอะไรไม่ออกเลย “ทำไม? เงียบไปทำไม จะด่าอะไรอีกล่ะ”
“ไอ้หน้าไม่อาย”
“หึ ใช่ ฉันมันหน้าไม่อาย...แล้วยังไง? คนหน้าไม่อายอย่างฉันก็คือเจ้าของห้องนี้ ส่วนเธอก็แค่ผู้อาศัยที่ไม่มีสิทธิ์มาสั่ง จะลองดูไหมล่ะว่าไอ้คนจกเปรตคนนี้ มันกล้าเข้าไปทำเรื่องระยำในห้องเธอได้จริงหรือเปล่า”
“ทุเรศ! นายมันทุเรศที่สุด นายอยากจะทำเรื่องทุเรศ ๆ อุบาทว์ ๆ แบบนั้นก็เชิญเลย...” ฉันผายมือให้เขาเชิญทำต่อ “เชิญทำต่อได้เลย เชิญตามสบาย ฉันจะไม่เปิดประตูไปรบกวนพวกนาย แล้ว ครั้งหน้าจะพาผู้หญิงมาทำอีกก็บอกฉันสักหน่อย ฉันจะได้ไม่เปิดประตูไปรบกวนเด็ดขาด อ๋อ แต่ถ้าตอนดึกแบบนี้ ถ้าฉันตื่นนอนมาแล้วได้ยินเสียงอุบาทว์ ๆ ฉันก็จะทนนอนหลับตา ไม่เปิดประตูมารบกวนแน่นอน” ฉันพูดสาธยายยาวเหยียด แต่คนตรงหน้าของฉันกับมองมาที่ฉันด้วยรอยยิ้มร้ายกาจ
“เชิญทำต่อเลย” ฉันพยายามจะปิดประตูและผายมือให้เขาไปทำต่อแต่ทว่าเขาใช้มือของเขาดันประตูเอาไว้ด้วยมือข้างเดียว
“ยัยโง่!...เชิญให้ฉันไปทำต่อ แล้วให้ฉันไปทำกับหมาตัวไหนไม่ทราบ ให้ฉันทำกับเธอดีไหม” เขาว่าแล้วก็โน้มตัวมาหาฉัน จนฉันต้องโน้มตัวหนีเขา แต่ทว่าฉันเกือบจะพลาดล้มลงไป ดีที่เขาเข้ามาคว้าตัวของฉันเอาไว้ได้ทัน
จนในตอนนี้ตัวของฉันเข้าไปใกล้ชิดกับเขา แต่ทว่าดีที่มือของฉันดันอกแกร่งของเขาเอาไว้ได้ จึงทำให้ฉันและเขาพอที่จะไม่แนบแน่นกันมากนัก ถึงเป็นอย่างนั้นก็ทำให้หัวใจของฉันมันเต้นอย่างรุนแรง
“ว่าไงให้ฉันทำกับเธอดีไหม”
“จะบ้าเหรอ...นายก็เรียกแฟนนายกลับมาทำด้วยสิ ปล่อยฉันนะ!” ฉันพยายามดิ้นรนให้พ้นจากพันธนาการจากตัวของเขา แต่ทว่าแรงของฉันมันน้อยนิดจะไปสู้ไอ้ผู้ชายตัวใหญ่นี่ได้ยังไง
“ฉันไม่มีแฟน”
