บทที่ 52 52 ถึงเวลา

52 ถึงเวลา

ดวงตาบวมเป่งมองกลุ่มควันพวยพุ่งออกมาจากปลายปล่องเมรุ น้ำตาของพิมพ์ลดาไหลรินไม่หยุด ร่ำไห้ป่านใจจะขาดบิดาก็ไม่มีทางฟื้นกลับคืนมา ต่อให้ใครมาบอกว่าท่านเป็นคนไม่ดีก็ตาม สำหรับเธอ ท่านคือผู้ชายที่วิเศษที่สุดเท่าที่เคยเจอมา ให้ความรัก ความอบอุ่นมาตลอดยี่สิบสี่ปี ดูแลอย่างดีไม่มีขาดตกบกพร่องเท...