บทที่ 57 57 เหยื่ออารมณ์

57 เหยื่ออารมณ์

“นี่เธอว่าอะไรนะอังศุมา”

“ฉันแอบระแคะระคายเรื่องพวกคุณสองคนมานานแล้ว และวันนั้นฉันก็ขับรถตามพวกคุณไป คุณไม่ใช่หรอที่เป็นคนทิ้งมันไว้ข้างถนน โชคดีแค่ไหนแล้วที่ฉันไปเจอมันก่อน เพราะตอนนั้นมันเป็นลม สลบอยู่ข้างทาง ฉันก็เลยเอาติดรถมาด้วย” อังศุมาพูดด้วยความเจ็บแค้นใจ ร่างสั่น น้ำตาไหลอา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ