บทที่ 71 71 แผลใจ

71 แผลใจ

ชายหนุ่มถึงกับซึมไปอย่างไม่รู้ตัว เขานั่งเหม่ออยู่ที่ริมทะเลเพียงคนเดียวจนน่าเป็นห่วง ดวงตาแดงก่ำที่มีน้ำตาเอ่อคลอเงยหน้ามองท้องฟ้า บังคับไม่ให้น้ำตาไหลลงมาประจานความอ่อนแอของตัวเอง พิมพ์ลดาทำถูกแล้วที่ยุติการตั้งครรภ์ มันดีกว่าหากยังเก็บเด็กไว้แล้วเขาเกิดมามีความผิดปกติทางร่างกาย

ไม่โทษเธอ...