บทที่ 13 ฉ่ำ...บาน

“ไม่น่าอายหรอกน่า ไหนๆ เราก็เป็นของกันและกันแล้ว จะให้ผมทำ หรือคุณวิเป็นฝ่ายขึ้นขย่มก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่หรอก มาสิทูนหัวของไอ้ดอน มาขย่มดอนน้อยให้สมใจ ไอ้ดอนยอมแล้วทุกอย่าง”

วิรามรเอียงคอ หรี่ตามอง พบว่าแววตาของคนขับรถหนุ่มในยามนี้ คือแววตาของผู้แพ้ที่ยอมสงบราบคาบให้หล่อนเป็นผู้นำอย่างไม่โต้แย้ง

คว...