บทที่ 34 พ่อของลูก

ไม่รู้จะไปไหนก็เลยออกมานั่งซึมบนชิงช้าหน้าบ้าน ตาทั้งคู่มองเหม่อ บอกตัวเองเหมือนจะย้ำความจริงให้ชัด

หล่อนท้อง!

ก่อนมารดาจะทักขึ้น หล่อนยังไม่อยากยอมรับว่าตัวเองตั้งครรภ์

ลูก...

หล่อนยกมือวางบนหน้าท้องที่ยังแบนราบ

“หนีออกมาทำไม”

คนตัวสูงใหญ่แต่กลับเดินเบาจนหล่อนไม่รับรู้การมา เข้ามายืนเกาะเสาม้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ