บทที่ 46 ปราบพยศ

“หยุดนะดอน หยุดเดี๋ยวนี้ อือ อูยยย”

ขาของวิรามรอ้ากว้างยินยอมให้ใบหน้าสามีคุณชายซุกซบเข้าหาจุดกระสัน ปากสั่งให้หยุด ตรงข้ามกับปฏิกิริยาแอ่นกายรับการปรนเปรอ 

“วิจะ...โกรธ อูยส์...เกลียด โอ๊ะ...อ๊ายส์...อีตาบ้า”

วิรามรกระเสือกกระสนตัวหนี แต่นายดอนหรือจะยอมพ่าย

ปากหยักไม่ละจากกลีบแคมอวบ ลิ้นแบกว้าง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ