บทที่ 73 วิมานฉิมพลี

“หนูดา...อูวสสส ยอดรัก!”

ปูริดาไม่สนใจเสียงครวญครางที่ได้ยิน ยิ่งเขาโอดโอยเนื้อตัวสั่นเทาเธอก็ยิ่งฮึกเหิม เร่งการขยอกสลับดูดกลืนเป็นการใหญ่

“ผะ…ผม…ไม่…ไหวแล้ว”

“ขอหนูดา...อีกนิด”

บอกเสร็จรีบก้มหน้าไปแนบต้นขาที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามแกร่งนั้นใหม่ ขณะที่มือทั้งสองข้าง  จัดการกดสะโพกเพรียวสอบไว้แน่นกัน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ