บทที่ 79 สวมรอย

“พริ้ม...อา...ชื่อคุณช่างไพเราะสวยงามเหมาะสมเหลือเกินความงามของเรือนร่างของคุณ ใบหน้าของคุณ นางฟ้าแสนสวย”

“คุณละคะ”  ปากกระซิบถาม ใบหน้าแหงนหงายไปข้างหลัง เพื่อให้ชายหนุ่มจูบละไล้มาตามลำคอได้ถนัดๆ

“อรัณย์...พริ้ม....พริ้ม ครับ อย่าเพิ่ง...แตะตรงนั้น ผมจะ...”

ชายหนุ่มทำเสียงคำราม เมื่อจิตรามาสไม่ฟ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ