บทที่ 87 หนึ่งเดียวรักนี้

“ยอดรัก พูดแบบนี้ก็หมายความว่าผมมีหวังใช่มั้ยจ๊ะ”

“ฮึ!”    พริ้มทำเสียงในคอ ตวัดหางตาค้อนคม

“ฮึ อะไรครับเด็กดีของผม”

สิ้นเสียงถาม ปากหยักได้รูปงามก็ประทับจูบลงมาบนเปลือกตา สันจมูกโด่งเรียว เลื่อนลงมาทั่วหน้า ก่อนประทับนิ่งนานเมื่อพบปากนุ่ม ที่พยายามจะเผยอส่งเสียงห้ามอย่างตกใจ ในการรุกรานอุกอาจนั้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ