บทที่ 89 กลรัก

“หรือเธอยังเกี่ยงเพราะชาย...ศารทูล ไม่เคยมีรับสั่งด้วยตรงๆ หือ แม่พริ้ม”

“ไม่...ไม่ใช่อย่างนั้นหรอกมังคะ”

“งั้นก็เอาอย่างนี้เถอะนะ”   รับสั่งของท่านหญิงยังเต็มไปด้วยพระเมตตา แม้กระทั่งแววพระเนตรก็อ่อนโยนลึกซึ้ง ขณะทอดเนตรมองเสี้ยวหน้าหวานแฉล้มก้มต่ำของพริ้ม

“ก่อนเรากับกรุงเทพฯ ฉันจะเรียกเธอมาถามอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ