บทที่ 91 ผู้ชนะ

พริ้มรู้สึกตัวอย่างเจ็บปวด

เสียเวลาอยู่นานกว่าจะจำได้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับตน

พริ้มไม่ได้คิดจะฆ่าตัวตาย แต่ขณะนั้นเธอมึนชา จึงเดินออกจากตำหนักกลางดึก เพียงเพราะไม่อยากเห็นหน้าเพื่อนเมื่อจิตรามาศกลับเข้าห้อง

หวังแค่ว่าการออกมาเดินรับลม อาจทำให้สมองโปร่งขึ้น คิดอะไรได้บ้างเกี่ยวกับอนาคตของตน

ไม่รู้ด้ว...