บทที่ 95 ตีตรารัก

“พี่รักพริ้มนะ รักสุดหัวใจของนายเสือคนนี้เลย”

“พริ้มก็...รักนายเสือค่ะ”

เพราะได้คำตอบถูกใจนายเสือผงกศีรษะขึ้นจุมพิตหน้าผากนูนเกลี้ยงชื้นเหงื่อ ก่อนลามไปใบทั่วหน้านวลเนียนอย่างอดใจไม่ไหว ไม่เว้นแก้มปากที่ทั้งนุ่มทั้งหอมด้วยความซาบซึ้ง หวงแหน ก่อนถอดถอนตัวตนจากช่องทางรักฉ่ำเยิ้ม

แต่แทนที่จะลงนอนเคี...