บทที่ 9 ร่านสวาทพ่อเลี้ยง บทที่ 9

ฉันพูดพลางช้อนตามองพ่อเลี้ยงที่เห็นได้ชัดว่าเขาพูดกับฉันแต่สายตากับจับจ้องอยู่ที่ชุดนอนเสื้อสายเดี่ยวผ้าซาตินแนบเนื้อที่มันเห็นไปถึงไหนต่อไหน โดยเฉพาะเนินอกอูมอิ่มของฉันที่มันโผล่พ้นคอเสื้อเว้าลึกออกมาอวดความขาวสล้างอร่ามตาและทำให้เขาจ้องมองชนิดไม่เกรงใจ ซึ่งฉันก็ตั้งใจให้เป็นอย่างนั้น และยิ่งพอเห็น...