บทที่ 22 ออกเดินทาง (3)

 “เจ้าชายคะ” ซีรีนพยายามเดินตามม้าของอันวารในขณะเดียวกันก็ต้องเหลียวมองกลับหลัง อามีนวิ่งตามมาจนเหนื่อยหอบแต่กลับไม่มีจัสมินกลับมาด้วย ซีรีนห่วงกังวลจนอยากจะร้องไห้ แต่ไม่นานเสียงร้องที่แหลมก็ดังขึ้นเหนือท้องฟ้า

“ฟาฮัด ได้อาหารแล้วสินะ”

ซีรีนแหงนเงยขึ้นมอง แมวของเธออยู่ในกรงเล็บของฟาฮัด หญิงสาวตกใ...