บทที่ 23 ยังไม่ตายถือว่าอาการไม่หนัก(1)

ทั้งขบวนได้แต่เคลื่อนผ่านไป ไม่มีใครกล้าให้ความช่วยเหลือซีรีน แต่มีคนหนึ่งที่ยอมให้เธอฝากจัสมินไปด้วย อย่างน้อยแมวขาวก็ไม่ต้องมาเดือดร้อนเพราะเธออีกคน ขบวนเดินทางไปจากฟ้ามืดสู่ฟ้าสางแดดเริ่มแรงขึ้นเรื่อย ๆ แต่อันวารก็ไม่ได้ให้ทุกคนหยุดพัก และดูเหมือนจะไม่มีใครสะทกสะท้านกับแสงแดดและความหิว ขาของซ...