บทที่ 88 ภรรยาผมปลอดภัย หมอก็จะปลอดภัย (1)

อันวารรอให้ซีรีนพักจนหายเหนื่อย แม้ว่าจะยังมีรอยยิ้มแต่ใบหน้ายังซีดเซียว เขาขยับเข้ามานั่งใกล้ ๆ ตั้งใจจะรอให้ซีรีนดีขึ้นแล้วจึงเอ่ยถามเรื่องที่มาของนกหวีด 

“ง่วงรึเปล่า ฉันพาไปพักที่ห้องดีกว่า” 

ซีรีนส่ายหน้าเบา ๆ แล้วโน้มตัวเข้าหาอันวาร เธอสวมกอดเขาแล้วอิงศีรษะกับไหล่กว้าง อันวารคลี่ยิ้มเมื่อรู้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ