บทที่ 15 ต้อนลูกเสือ

“ไม่ต้องก็ได้ค่ะ แค่นี้ก็เกรงใจคุณตุลามากแล้วค่ะ” สุนิสาตอบตุลาเพราะเธอไม่อยากใกล้ชิดเขา

“เรียกพี่ตุลย์ได้ไหมครับ” ตุลาถามเสียงนุ่มจนเธอมองหน้าเขาที่มองเห็นความจริงใจอยู่ในดวงตาของเขาจึงต้องเสมองไปทางอื่น

“เอ่อ..เรียกคุณตุลย์ได้มั้ยคะ” เธอบอกเขาอย่างน้อยตุลาก็มีน้ำใจกับเธอแต่ที่สุนิสาไม่รู้คือเขาไม่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ