บทที่ 47 แรงรัก

“หืมม..หอมชื่นใจ คุณตุลย์คิดถึงสุนิมากรู้ไหมครับ” ตุลาจูบซอกคอเธอสูดกลิ่มหอมเข้าเต็มปอดเขารอเวลาที่ได้อยู่กับเธอมานานแล้วที่ผ่านมาเขาต้องอดทนอดกลั้นมากที่สุดกว่าจะได้ฤกษ์หมั้นฤกษ์แต่งอีกตั้งสามเดือนเขาต้องทรมานตายแน่ๆถ้าไม่ได้แตะต้องหรือรักเธอจะว่าเขาเห็นแก่ตัวก็ได้ในเมื่อได้กินอาหารเลิศรสแล้วเขาก็อ...