บทที่ 48 แรงคิดถึง

ทั้งคู่นอนนิ่งแรงตอดรัดกระตุกใส่กันในร่องกลีบดอกไม้เป็นจังหวะตามลมหายใจแรงๆของพวกเขาจนเริ่มหายใจได้ปกติแต่ยังดูดดึงกันและกันไว้ไม่ปล่อย ตุลาเงยหน้าขึ้นยิ้มให้เธอจูบหน้าผากเปลือกตาสองแก้มนิ่มจูบที่ปากบางอวบอิ่มซ้ำๆด้วยความรักใคร่

“สุนิมีความสุขไหมครับ คุณตุลย์มีความสุขมากอยากอยู่กับสุนิอย่างนี้ทุ...