บทที่ 10 ร้อนเสน่หา บทที่ 10

เดือนลดาร้องขอด้วยใบหน้าซีดปากสั่น ถึงจะอยู่ในน้ำแต่มันกลับช่วยหล่อลื่นตัวเธอและเขาได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้นเมื่อความเสียวซ่านกลายเป็นความเจ็บปวดเอเดรียนจึงต้องหยุดชะงักตัวเองตามที่เธอร้องขอ

“มิสเมย์...ไม่จริง...พระเจ้า!”

เขาพูดกับตัวเองและขบกรามแน่น ไม่เคยรู้สึกอย่างนี้มาก่อน เขากำลังโกรธตัวเองที่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ