บทที่ 23 ร้อนเสน่หา บทที่ 23

หญิงสาวตอบด้วยน้ำเสียงที่ไม่มั่นคงนัก เธอเริ่มเกิดความประหม่าและรู้สึกเหมือนยืนอยู่บนหน้าผาเดียวดายทั้งที่รอบตัวเต็มไปด้วยผู้คนพลุกพล่าน

“ถ้าอย่างนั้น ผมขอเป็นอะไรก็ได้ เพราะผมเพิ่งเดินทางมาถึง ผมหิวมาก”

เขากล่าวขณะจ้องหญิงสาวไม่วางตา เดือนลดาก้มลงจดรายการลงในสมุดเล่มเล็ก หัวใจของเธอเต้นแรง ชีพจรข...