บทที่ 29 เกินเอื้อมรัก บทที่ 2

ณมลรู้ตัวว่าคำพูดของเธออาจจะดูมั่นใจมากไปเสียหน่อยแต่ช่างมันเถอะ เธอไม่น่าจะได้งานที่นี่อยู่แล้ว

ทันทีที่เธอตอบคำถามเสร็จ เธอกล่าวขอบคุณกรรมการและเดินออกจากห้องไปทันทีโดยไม่รู้ว่าโฬมมองเธอเดินออกจาห้องไปด้วยท่าทีเร่งรีบ ชายหนุ่มก้มลงอ่านเรซูเม่ของหล่อนอีกครั้ง ส่วนใหญ่เธอมักจะทำงานระยะเวลาสั้นๆเท่า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ