บทที่ 31 เกินเอื้อมรัก บทที่ 4

“ฝันดีนะ” เสียงทุ้มของโฬมเอ่ยขึ้นมา ณมลพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะเดินขึ้นหอไป

โฬมมองแผ่นหลังของณมลจนเธอค่อยๆลับสายตาเขาไป เธอเปลี่ยนไป สมัยที่เธอยังเป็นเด็ก เธอสดใส ร่าเริงและมีความฝัน เธอให้พลังงานด้านบวกกับเขาเสมอแม้ว่าบางครั้งเธอจะเศร้าแค่ไหนก็ตาม ตอนนี้ณมล ผู้หญิงที่เขาเคยรู้จักนั้นเธอมีโลกส่วนตัวท...