บทที่ 1 บทนำ

ท่ามกลางชีวิตในเมืองหลวงที่แสนวุ่นวาย ยังมีสาวสวยเชื้อสายจีนคนหนึ่งที่จะต้องรับหน้าที่คอยรับ-ส่งระหว่างบ้านกับโรงเรียนให้กับเด็กชายปุณณ์ สกุลวัฒนาวัตรวัยแปดขวบหลานชายคนเดียวของเจ้าสัวรุจน์ เจ้าพ่อการเงินของเมืองไทย ซึ่งมีปัณณ์ ทายาทรุ่นต่อไปของตระกูลเป็นพ่อของหนุ่มน้อยคนนี้

เธอได้รับหน้าที่นี้มาเป็นเวลาห้าเดือนแล้วนับตั้งแต่ปภาดา สกุลวัฒนาวัตรหย่าขาดกับ พ่อเลี้ยงหนุ่มเมืองเหนือเจ้าของโรงแรม และผู้บริหารคอนโดโครงการElite spaceที่ครอบครัวของปภาดามีหุ้นส่วนอยู่นั่นเอง

ทันทีที่ร่างนวลลออก้าวย่างมาถึงโรงเรียนประถมศึกษาชื่อดังของเมืองไทย ได้มีครูหนุ่มเจ้าของโรงเรียนแห่งนี้ และยังพ่วงตำแหน่งอดีตแฟนที่เลิกกันไปเมื่อแปดปีก่อน เนื่องจากหญิงสาวเกิดความผิดพลาดครั้งใหญ่ในชีวิต และแฟนหนุ่มเป็นคนขอจบความรักลงเอง

“แป้ง เร็วเข้า มีคนมาขอพบน้องปุณณ์ แต่เอ็มได้ให้เลขาเชิญเขาไปพักที่ห้องรับรองก่อนแล้ว แต่เขาไม่ยอมและยืนยันว่าตัวเองมีสิทธิ์ของความเป็นพ่อ ผู้ชายคนนี้ใช่ไหมที่ทำแปะ…

“ไม่ใช่ เขาไม่ใช่ผู้ชายคนนั้น แล้วน้องปุณณ์ก็เป็นหลานของแป้ง เป็นลูกของเฮียปัณณ์ ส่วนเด็กคนนั้นที่เอ็มว่า เขาได้ตายไปหลายปีแล้ว อย่ามาพูดจาเหลวไหลแบบนี้กับแป้งอีกถ้ายังอยากเป็นเพื่อนกันอยู่”

หลังฟังคำพูดของครูหนุ่ม ใจปภาดาเดือดปุด คงไม่อาจเดินชมวิวได้สบายใจเช่นทุกวัน จึงไม่สนใจคนที่มารอส่งข่าว ฝ่ายนั้นจึงทำได้เพียงคอยเดินตามเงียบ ๆ เพราะเธอไม่ต้องการให้คนที่เคยทำลายชีวิตถึงสองครั้ง เข้ามาเกี่ยวพันกันอีกไม่ว่าสถานะสามีหรือแม้แต่พ่อของลูก ที่เขาและคนบนโลกนี้ไม่เคยรับรู้มาก่อน อย่างอานนท์ รัตนบวร คนที่ทำให้ปภาดาต้องตกอยู่ในสถานะแม่หม้ายที่ถูกสามีขอหย่า