บทที่ 9 2.1 ความรักที่ไม่มีอยู่จริง
หลังจากไปส่งน้องปุณณ์ที่โรงเรียนเมื่อเช้าเรียบร้อยแล้ว ขณะที่กำลังขับรถมาที่สำนักงานใหญ่ของธนาคารวัฒนาวัตร เสียงโทรศัพท์เครื่องหรูก็ได้เรียกความสนใจจากเจ้าของเครื่องอย่างไม่มีทีท่าว่าจะหยุดกรีดร้องลงง่ายๆ และเมื่อเห็นรายชื่อปรากฏที่หน้าจอโทรศัพท์ ก็ทำให้ปภาดารู้สึกดีใจเมื่อปลายสายเป็นคีตภัทรเพื่อนรักของเธอนั่นเอง
“แป้ง นี่คีย์เองนะ ตอนบ่ายแกว่างไหม”
“คีย์มีอะไรเปล่า คุยกับแป้งตอนนี้ได้เลย ไม่ต้องรอตอนบ่าย
หรอก ทำอย่างกับตัวเองจะมาหาแป้งถึงที่กรุงเทพฯ แน่ะ แต่ถ้าคีย์มาหาถึงกรุงเทพฯจริง ๆ แป้งก็ว่างเสมอจ้าเพื่อนรัก”
“ถ้าอย่างนั้นตอนบ่ายเจอกันนะคะคุณปภาดา ตอนเที่ยงคีย์ขอแวะไปหาพี่คิมที่โรงพยาบาลก่อน พอดีแม่ฝากอาหารเหนือมาให้พี่คิมทานตอนกลางวันน่ะ เดี๋ยวแค่นี้ก่อนนะแป้ง แล้วเจอกันตอนบ่ายนี้นะจ๊ะ”
หลังวางสายจากคีตภัทรเสร็จ เธอรู้ได้เลยว่าตอนนี้เพื่อนรักของเธอมีความสุขมาก เพราะว่าคิมหันต์ขยันไปหาคีตภัทรกับลูกที่อยู่ไกลถึงแม่ฮ่องสอนทุกอาทิตย์ หลังจากทั้งคู่ต้องแยกกันอยู่นานถึง4ปี และที่สำคัญตอนนี้ทั้งสองคนกำลังจะมีงานฉลองมงคลสมรสที่จะถูกจัดขึ้นเร็วๆนี้ หลังจากที่พวกเขาได้เข้าพิธีมงคลสมรสได้เกือบครบหนึ่งเดือนแล้ว
และปภาดาก็รู้ดีว่ากว่าคีตภัทรจะผ่านมาถึงวันนี้ได้ เพื่อนรักจะต้องเสียน้ำตาไปเท่าไรกับการนอกใจของสามี แต่เมื่อนึกถึงชีวิตรักของคีตภัทรทำให้เธออดนึกเปรียบเทียบเรื่องของตัวเองกับอานนท์ไม่ได้ เพื่อนเธอโชคดีที่อย่างน้อยสุดท้ายคิมหันต์ก็รู้ตัวเองว่าชีวิตนี้ไม่สามารถรักกับใครได้อีกนอกคีตภัทรคนเดียวเท่านั้น
ซึ่งมันต่างจากคู่ของเธอกับอดีตสามี เพราะความรักคงมีแต่เธอเท่านั้นที่มีให้กับเขาอยู่ข้างเดียวซึ่งรสชาติความเจ็บที่ได้รับจากพ่อเลี้ยงหนุ่ม ปภาดายังจำมันได้ดีไม่ว่าจะ9ปีหรือ6เดือนที่ผ่านมา
ย้อนไปเมื่อ6เดือนก่อน
วันนี้เป็นวันแรกที่ปภาดาเข้าครัวเพื่อทำอาหารมื้อเย็นด้วยตัวเองนับตั้งแต่ที่แต่งเข้ามาเป็นสะใภ้รัตนบวร เนื่องจากเธอถนัดเป็นคนทานมากกว่าเป็นคนทำ ซึ่งต่างจากเพื่อนรักอย่างคีตภัทรที่รายนั้นนอกจากความสวยแล้ว ความเป็นแม่บ้านแม่เรือนก็ต้องยกนิ้วให้เพื่อนคนนั้น และนี่คงเป็นเหตุผลหนึ่งที่ทั้งสองคนกลายมาเป็นคู่หูที่คุยกันทุกเรื่อง
และการทำอาหารครั้งนี้เธอก็ไปเรียนกับเพื่อนรักไกลถึงแม่ฮ่องสอน เพื่อตั้งใจจะกลับมาทำให้สามีอย่างอานนท์ได้ทานในงานวันเกิดของเขาในช่วงมื้อเย็นนี้ พร้อมกับได้เตรียมของขวัญพิเศษที่ตั้งใจมอบให้สามีโดยเฉพาะ
โดยปกติที่ผ่านมาเมื่อถึงวันเกิดของอานนท์ทุกปีนับตั้งแต่ได้แต่งงานกันมา ปภาดามักจะชวนสามีไปทำบุญและให้ทุนการศึกษาเด็กตามโรงเรียนต่าง ๆ
ซึ่งสิ่งเหล่านี้ปภาดาได้ทำมันมาตั้งแต่ก่อนจะแต่งงานมาอยู่ที่นี่แล้วสำหรับการให้ทุนการศึกษาสำหรับเด็กที่ต้องการเรียนต่อในระดับมหาวิทยาลัย แต่สำหรับปีนี้เธอได้บอกกับสามีว่าในช่วงวันเกิดของเขาเธอจะต้องกลับไปทำธุระที่กรุงเทพฯ เป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์ซึ่งอาจจะกลับมาไม่ทันวันเกิด
ทำให้วันนี้อานนท์ต้องไปทำงานและไม่ได้ไปทำบุญหรือแจกทุนการศึกษากับภรรยาเหมือนทุกปี เพราะส่วนตัวเขาก็ไม่ได้ให้ความสำคัญกับวันเกิดของตัวเองเท่าไรนัก แต่เพราะมีปภาดาเข้ามาในชีวิตทำให้วันเกิดของเขาในวันนี้พิเศษกว่าวันอื่น ๆ
“แป้ง เป็นไงบ้างพอทำได้ไหม แกงเขียวหวานไก่โอเคไหม คีย์บอกแล้วว่าให้คีย์ช่วยทำที่บ้านแล้วค่อยเอาขึ้นเครื่องกลับเชียงใหม่ก็ไม่เชื่อ คอยดูนะถ้าพี่นนท์บอกว่าไม่อร่อยอย่ามาบอกว่ามาเรียนทำอาหารกับคีย์เชียวนะ มันจะเสียชื่อคนสอนทำหมด แล้วเค้กส้มเรียบร้อยดีใช่ไหม”
เสียงของคีตภัทร์ส่งผ่านวิดีไอคอลมาจากแม่ฮ่องสอน เนื่องจากเป็นห่วงเพื่อนที่ต้องการทำอาหารที่สามีชอบเพื่อเซอร์ไพรส์วันเกิดของเขา ขนาดคีตภัทรที่เป็นเพื่อนกับปภาดามาหลายปี ยังไม่อยากจะเชื่อว่าเพื่อนเธอคนนี้จะลุกขึ้นมาเข้าครัวเองได้ อย่าว่าคีตภัทรไม่อยากจะเชื่อเลย แม้แต่ปภาดาเองก็ยังไม่เชื่อว่าตัวเธอเหมือนกันว่าจะทำเพื่ออานนท์ได้ถึงขนาดนี้
