บทที่ 147 วิชามาร

“ก็ได้ครับ ผมจะโทรมาหาเหมียวบ่อยๆ ถึงเราไม่เจอกันแบบนี้แต่เราก็คุยกันได้ทุกวันครับ” แมททิวยิ้มหวานให้หญิงสาวที่หน้าแดงด้วยความเขิน

สองหนุ่มสาวคุยกันทำความเข้าใจถึงขอบเขตการคบกันเพราะอยู่ไกลกันและตกลงกันว่าระหว่างที่ศึกษานิสัยใจคอกันจนกว่าแมททิวจะเรียนจบหากเขามีคนอื่นความสัมพันธ์ก็จบซึ่งเขาก็ตกลงเพรา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ