บทที่ 150 จากไกล

“อ๊าา พะ พี่ทัพพ์ อ๊ะะ อื้ออออ..” ใบหน้าสวยหวานแหงนขึ้นกรีดร้องในคอเมื่อร่างกายของเธอแตกดังปุ้งตัวเบาหวิวลอยละลิ่วราวกับจุดพลุพร่างพรายด้วยดวงไฟสวยงามเต็มท้องฟ้า

“แจ่ะๆๆ ปั้บบๆๆ ปั้บบๆๆๆ...”

ทัพพ์ละมือจากทรวงอกอวบอิ่มมาจับเอวบางแล้วผลักดันแกนกายอวบเข้าใสความอ่อนนุ่มร้อนรุ่มที่รัดรึงถี่ๆกระชั้นติดกัน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ