บทที่ 181 สมหวัง

“ครับน้องลักษ์” หมอโอขยับตัวมาชิดร่างเล็กโอบกอดไว้เชยคางขึ้นแล้วยิ้มก้มลงจูบริมฝีปากเบาๆราวกับขนนกแล้วลากปลายลิ้นไล้เลียกหูลำคอนุ่มลงไปถึงปมผ้าขนหนูที่ห่อร่างเล็กไว้แล้วกระตุกเบาๆปมก็คลายออกจากกัน

“อุ้ยย..” ร่างบางก็ลอยหวือขึ้นมาในวงแขนแข็งแรงของหนุ่มวัยสามสิบแปดกระรัตที่รอคอยวันที่จะได้อยู่กับผู้หญ...