บทที่ 3 Chapter 2 ปล่อยไปไม่ได้เด็ดขาด!

Chapter 2

ปล่อยไปไม่ได้เด็ดขาด!

"อุ๊ย... พูดมาขนาดนี้ มันต้องลองแล้วไหมคะ?"

คนงามแสร้งเอ่ยดัดเสียงออกไปอีกครั้ง... ในส่วนของบทพูดเต๊าะนั้น หญิงสาวเลียนแบบมาจากบทบาทตัวละครในนิยายของตัวเองยามที่นางเอกกำลังอ่อยพระเอกไม่มีผิดเพี้ยน! ซึ่งหมอนี่ดูไปดูมา ท่าทางก็เหมือนกับ 'พระเอกธงแดง' ที่เธอเคยรังสรรค์ขึ้นมากับมืออยู่ไม่น้อย...

ถึงยังไงค่ำคืนนี้เธอก็ตั้งใจมาเพื่อล่าผู้ชายอยู่แล้ว เขาจะมองว่าเธอใจง่ายหรืออย่างไรก็ช่างเถอะ! ก็แค่วันไนท์สแตนด์ จบงานแยกย้าย จะไปคิดมากให้รกสมองทำไม... แค่หน้าตาหล่อโปรไฟล์ดีก็ถือว่าเริ่ดแล้ว!

"งั้นก็ไม่ต้องพูดให้มากความ... คืนนี้..."

ชายหนุ่มตรงหน้ากำลังจะเอ่ยปากพูดต่อ ทว่ายัยตัวแม่กลับรีบพูดขัดขึ้นทันควัน!

"ไม่คืนนี้ค่ะ... เดี๋ยวนี้เลยดีกว่า!"

เธอพ่ายแพ้ให้กับเสียงในหัวอย่างเต็มขั้น! คนทั้งโต๊ะต่างพากันหันมามองเธอเป็นตาเดียว ราวกับจะก่นด่าในใจว่ายัยคนนี้คงคันอยากได้ผู้ชายจนสั่นไปหมด... หารู้ไม่ว่าเหตุผลจริง ๆ ที่ดาริการีบเร่งขนาดนี้ เพราะวันพรุ่งนี้เธอมีคิวจะต้องอัปเดตตอนใหม่ของนิยายต่างหาก! หากภารกิจตรงหน้าเสร็จสิ้นไว เธอก็จะได้รีบแจ้นกลับไปปั่นงานอัปให้แฟนคลับอ่านทันเวลา!

"แม่งเอ๊ย... มาไม่ถึงสิบนาที เสือกคว้าผู้ชายไปแดกเฉยเลยเพื่อนมึงเนี่ยอีพริ้ง! กูอุตส่าห์เล็งคนนี้มาตั้งนาน!" เพื่อนสาวร่วมโต๊ะหลุดสบถออกมาด้วยความเสียดาย

"ไอ้ดา... มึงโอเคไหมเนี่ย? ผีตัวไหนเข้าสิงมึงรึเปล่าวะ?"

หลังมือเรียวของยัยพริ้งรีบเอื้อมมาแตะหน้าผากเพื่อนรัก เพื่อตรวจดูว่าคนตรงหน้าตัวร้อนเพราะพิษไข้จนเพ้อเจ้อไปเองหรือเปล่า... เพราะพฤติกรรมกระโจนใส่ผู้ชายแบบนี้ ไม่ใช่ดาริกาคนอินโทรเวิร์ดที่เธอรู้จักเลยสักนิด! ยัยพริ้งส่งสายตาฉายแววความห่วงใยออกมาอย่างเห็นได้ชัด โดยไม่สนใจเสียงแซวไร้สาระของเพื่อนร่วมโต๊ะแต่อย่างใด

"พริ้ง... กูโอเค เดี๋ยวกูมาเล่าให้ฟังนะมึง"

"เออ ๆ ... ไว้เจอกันเพื่อน ระวังตัวด้วยนะมึง!"

คนตัวเล็กจัดการตัดบทอย่างรวดเร็ว ก่อนจะยื่นมือไปควงท่อนแขนแกร่งของเป้าหมายแล้วเดินออกไปทันที... พร้อมกับพยายามควบคุมและระงับความตื่นเต้นที่กำลังตีรวนขึ้นมาในอกไปตลอดทาง

ดาริกาคิดไว้ในหัวว่าเขาทั้งคู่คงจะไปจบภารกิจกันที่โรงแรมหรูสักแห่ง... ทว่าเธอกลับคิดผิดถนัด! เพราะทันทีที่ทั้งสองเดินตัดผ่านความสลัวมาถึงลานจอดรถ...

หมับ!

มือหนาขยับกระชากท่อนแขนเรียวเข้าหาเรือนร่างกำยำอย่างรวดเร็ว ก่อนจะก้มลงป้อนจูบอย่างร้อนแรงจัดจ้านตามอารมณ์ความปรารถนาที่กำลังตื่นตัว!

การรุกหนักแบบไม่ทันตั้งตัวเล่นเอาดาริกาสมองไหล สมองซีกซ้ายขวาต้องรีบขุดค้นทฤษฎีการจูบที่เคยเรียนรู้มาประมวลผล แล้วรีบตอบสนองกลับไป ถึงอย่างนั้นมันก็ยังเก้ ๆ กัง ๆ ... ก็ช่วยไม่ได้นี่นา นี่มันจูบแรกในชีวิตของเธอนะ!

มือหนาจึงจัดการบีบเคล้นริมฝีปากเล็กเบา ๆ บังคับให้เธออ้าปากออกรับรสจูบอันร้อนแรงอย่างเอาแต่ใจ ขณะเดียวกัน ฝ่ามืออีกข้างก็ซุกซนสอดลึกเข้าไปใต้ชุดเดรสตัวงาม ก้านนิ้วเกี่ยวผ่านขอบกางเกงในตัวจิ๋ว แล้วส่งฝ่ามือร้อนผ่าวเข้าไปหยอกล้อกับกลีบดอกไม้นุ่มนิ่มในจุดอ่อนไหวทันที!

"อื้อ!..."

คนโดนรุกประชิดตัวสะดุ้งโหยง หลุดเสียงครางหวานออกมาอย่างลืมตัว! หญิงสาวรีบผละใบหน้าร้อนผ่าวออกจากสัมผัสจูบ แล้วลนลานดันฝ่ามือร้ายกาจของชายหนุ่มให้ออกห่างจากเรือนร่าง ถึงแม้จะพอรู้อยู่บ้างว่าการมาหาผู้ชายมันจะต้องเจอกับเรื่องพวกนี้... แต่นี่มันลานจอดรถ! แถมยังเป็นชีวิตจริงที่ไม่ใช่นิยายสักหน่อย คนเรามันก็มีความอายอยู่นะ!

"ฉัน... ฉันว่าเราไปทำกันให้เต็มที่ที่โรงแรมดีกว่าไหมคะ? ตรงนี้มันอาจจะ..."

"อาจจะ?"

"..."

"คิดมากน่า... เธอหันมองไปรอบ ๆ ตัวก่อนสิ ทำอย่างกับไม่เคยเห็นเรื่องแบบนี้อย่างนั้นแหละ"

ดวงตาคู่กลมโตเบิกโพลงขึ้นทันควัน! สมองสั่งการให้หันหน้าเหลียวมองรอบกายตามคำบอกของชายหนุ่ม แล้วเธอก็ต้องตะลึง... เพราะรอบตัวเธอในเวลานี้ มีแต่คู่รักนักล่ากำลังนัวเนียกันฉ่ำอยู่เต็มไปหมด! เมื่อครู่เพราะความประหม่าเลยไม่ได้ทันสังเกต บางคู่ก็แค่กอดจูบลูบคลำ... แต่ แต่... บางคู่นี่เล่นสู้รบตบมือกันถึงขั้น...

กรี๊ดดดดด! ไม่อยากจะเชื่อสายตา! นี่เธอกำลังตกอยู่ในสถานการณ์อะไรกันแน่เนี่ย!?

"หึ..."

เสียงแค่นหัวเราะคล้ายหยันอะไรบางอย่างดังขึ้นจากปากได้รูปของคนใบหน้าคม ก่อนที่เขาจะจุดยิ้มมุมปากอย่างพึงพอใจ แล้วเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย...

"เธอมายังไง?"

ทว่าคนตัวเล็กยังไม่ทันจะได้เอ่ยปากตอบอะไร เจ้าตัวก็ใจร้อนตัดบทขึ้นมาเสียก่อน...

"ช่างเถอะ ไปรถฉัน!"

พูดจบ มือหนาจัดการคว้ารีโมตควบคุมรถสปอร์ตสีขาวคันหรูขึ้นมากดเปิดประตูด้านข้างคนขับ แล้วจัดการโยนว่าที่คู่นอนสาวเข้าไปที่เบาะนั่งอย่างไร้ความเมตตา

ฝ่ายดาริกายังไม่ทันจะได้ร้องห้ามอะไร... เจ้าของรถสปอร์ตคันงามก็แทรกตัวตามเข้ามาในฝั่งเดียวกับเธอ!

ใช่แล้ว! เขาตามเข้ามาอัดอยู่ที่เบาะข้างคนขับฝั่งเดียวกับเธอ! ก่อนจะปิดประตูรถดัง... ปึ้ง!

ทันทีที่แสงไฟภายในรถสปอร์ตคันหรูดับลง...

ชายหนุ่มจัดการกดเลื่อนเบาะนั่งถอยหลังจนสุด พร้อมปรับเอนอย่างชำนาญ ก่อนจะนั่งคุกเข่าจ่อใบหน้าคมเข้มมาตรงกลางหว่างขาของคนตัวขาวอย่างไม่ทันให้ตั้งตัว!

มือหนายกเรียวขาทั้งสองข้างของเธอขึ้นด้วยมือเพียงข้างเดียว ก่อนจะจัดการรูดปราการชิ้นสุดท้ายอย่างกางเกงชั้นในตัวจิ๋วของคนใต้ร่างออกอย่างรวดเร็ว!

"ดะ... เดี๋ยวค่ะ! นี่คุณจะทำอะไรน่ะ?!"

รู้ตัวอีกที บั้นท้ายนวลก็สัมผัสความเย็นวาบของอากาศ! ทว่าร่างกายกลับแข็งทื่อขยับเขยื้อนไม่ได้ ราวกับถูกพันธนาการไว้ด้วยเวทมนตร์!

สายตาคู่คมจ้องมองตรงมายังส่วนซ่อนเร้นสงวนของเธอราวกับกำลังมองหา... หรือตรวจดูอะไรบางอย่าง... ใบหน้าสวยหวานร้อนฉ่าและแดงแจ๋ขึ้นมาทันที แม้ว่าเธอจะไม่ได้ดื่มแอลกอฮอล์เข้าไปเลยสักหยด ยามเมื่อต้องถูกสายตาคมกริบนั้นจ้องมองอยู่ที่จุดซ่อนเร้นแบบตาไม่กะพริบ!

กระทั่งได้ยินเขาแค่นหัวเราะออกมาทีหนึ่ง...

"เหอะ... ว่าแล้วเชียวว่ายัง ‘ซิง’ จูบยังจูบไม่เป็นเลย ทำมาเป็นตัวแม่เจนสนาม"

"ฮะ?! คุณ... คุณพูดอะไรของคุณน่ะ! ฉันเปล่าซิงนะคะ!"

ไม่ต้องเดาก็รู้ว่ายามนี้ ใบหน้าสวยของดาริกา จากที่เคยแดงฉ่าเพราะความอาย ได้เปลี่ยนเป็นซีดเผือดเป็นไก่ต้มในทันตาเห็น!

"ฉันเป็นนายแพทย์... เรื่องแค่นี้ถ้ามองไม่ออก ก็คงถูกยึดใบประกอบวิชาชีพไปแล้วล่ะ"

เขายกยิ้มมุมปากอย่างผู้ถือไพ่เหนือกว่า ก่อนจะปล่อยเรียวขาทิ้งลงอย่างไร้เยื่อใย

อันที่จริงแล้ว... ‘คุณโปรด’ หรือ ‘โปรดปราน’ คนนี้ เขาไม่นิยมพวกสาวน้อยอ่อนประสบการณ์ ยิ่งถ้ายังเวอร์จิ้นไม่เคยผ่านมือใครยิ่งแล้วใหญ่! ที่ผ่านมาเขาไม่เคยคิดจะยุ่งเกี่ยวกับสาวซิงเลยสักครั้ง เพราะไม่ต้องเดาก็รู้ว่ารสรักมันจะจืดชืดขนาดไหน...

"แล้วฉันก็ไม่ชอบกินอะไรจืด ๆ ซะด้วยสิ"

ชายหนุ่มเอ่ยตัดบทพลางขยับกายจัดแจงเสื้อผ้าให้เข้าที่ ทำท่ากำลังจะผละกายผลักประตูออกไป...

ขณะที่ดาริกาได้แต่ปากอ้าค้าง กรี้ดร้องในใจระงม... บัดซบจริงๆ! แผนการที่อุตส่าห์วางไว้ต้องมาล่มไม่เป็นท่าเพราะโดนจับได้เนี่ยนะ?! นี่เธอต้องไปนับหนึ่งเริ่มใหม่อย่างนั้นเหรอ?!

ไม่ได้เด็ดขาด! เธอจะยอมเสียเวลาไปมากกว่านี้ไม่ได้อีกแล้ว! ข้างหน้าจะไปดวงดีเจอหนุ่มหล่อโปรไฟล์ดีระดับท็อปอย่างหมอนี่อีกเมื่อไรก็ไม่รู้ แถมรถที่เธอนั่งอยู่ตอนนี้ก็คันละสิบกว่าล้าน ไม่ต้องเสียเวลาเดาฐานะให้ยุ่งยาก จะไปควานหาผู้ชายที่ไหนได้เพอร์เฟกต์ขนาดนี้อีก... ทั้งหล่อ ทั้งรวย หุ่นแน่นเปรี๊ยะราวกับนายแบบ!

ไม่ได้เด็ดขาด! วินาทีนี้มีแต่ต้องหน้าด้านเท่านั้น!

"ดะ... ได้โปรดช่วยเปิดซิงฉันด้วยค่ะ! ช่วยเปิดประสบการณ์ให้ฉันด้วยเถอะนะคะ! จะหลับหูหลับตาทำก็ได้... ฉันสัญญาว่าจะไม่ทำตัวเป็นภาระ และจะพยายามเรียนรู้ให้ได้มากที่สุดค่ะ!"

จะอะไรก็ช่างแล้วในเวลานี้! ความรู้สึกเดียวของเธอคือ... ต้องไม่กลับบ้านมือเปล่า! ในเมื่อไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว มีแต่ต้องเอ่ยปากขอร้องเขาเท่านั้น จะยอมพลาดค่ำคืนนี้ไปไม่ได้เด็ดขาด!

ดวงตาคู่งามหลับลงปี๋ ยอมทิ้งกิริยาเพื่อรอฟังคำตอบจากปากชายหนุ่ม...

"อะไรกัน... นี่เธอถึงขั้นมาขอร้องให้คนอื่นเปิดบริสุทธิ์ให้เนี่ยนะ? พิลึกคนชะมัด"

"คือว่า... ฉันมีความจำเป็นค่ะ! ฉันต้อง..."

"ไม่ต้องพูด... ฉันไม่อยากรับรู้เรื่องราวชีวิตดรามาของเธอ เอาเป็นว่าสิ่งที่ขอร้องมาเมื่อกี้... ฉันจะสนองให้ ถือว่าเห็นแก่ที่เธอสวย และหุ่นก็น่าฟัดดีหรอกนะ ปกติฉันไม่นิยมสาวซิง"

อึก...

ดาริกากลืนน้ำลายเหนียวเหนอะลงคอไปหนึ่งอึก... ยามเมื่อมองเห็นดวงตาคู่คมปรับเปลี่ยนเป็นความเร้นลับอันตรายอยู่ครู่หนึ่ง แล้วประโยคถัดมาของเขาก็ทำเอาเธอขนลุกเกรียวไปทั่วทั้งร่าง!

"แต่ทำกับฉัน... ไม่มีคำว่าอ่อนโยนหรอกนะ ไม่สนด้วยว่าเธอจะเลือดตกยางอกหรือเปล่า ถ้าเธอคิดจะคลานหนี... ฉันก็จะลากกลับมาขยี้ใหม่ เตรียมใจไว้ด้วยล่ะ!"

TBC…