บทที่ 36 Chapter 35 อย่าให้มีครั้งที่สอง

Chapter 35

อย่าให้มีครั้งที่สอง

"ขอบคุณนะคะ..."

ดาริกากัดริมฝีปากแน่นหนาพร้อมกับพยักหน้ารับรัว ๆ ... ก่อนที่เรือนร่างบางจะถูกท่อนแขนแกร่งรั้งดึงเข้าไปสวมกอดแนบอก พลางใช้ฝ่ามือลูบไล้กลุ่มผมนุ่มเพื่อปลอบประโลมอย่างแสนอ่อนโยน...

"ไม่เป็นไรแล้วนะเธอครับ... ฉันอยู่ตรงนี้แล้วนะ จะอยู่เคียงข้างเธอเอง.....

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ