บทที่ 4 Chapter 3 ยกให้เป็นกรณีพิเศษ
Chapter 3
ยกให้เป็นกรณีพิเศษ
แทนที่จะพาตรงไปยังโรงแรมหรูสักแห่ง... ชายหนุ่มผู้ถูกร้องขอให้ช่วยพรากพรหมจรรย์ กลับหักพวงมาลัยบึ่งรถสปอร์ตคันเก่งพาคู่นอนคนงาม มุ่งหน้าตรงมายังเพนต์เฮาส์หรูในคอนโดมิเนียมหลักที่เจ้าตัวใช้อาศัยอยู่เป็นประจำ...
ตามปกติแล้ว... เขาไม่นิยมพาใครมาเหยียบถิ่นส่วนตัวที่นี่นัก หากคิดจะพาหญิงสาวคนไหนไปนอนด้วย ก็มักจะไปจบภารกิจกันที่โรงแรมเสียมากกว่า ทว่าบังเอิญว่าในเช้าวันรุ่งขึ้น เขามีภารกิจสำคัญที่จะต้องตื่นแต่เช้าตรู่ จึงตัดสินใจหอบหิ้วเธอมาที่นี่ คิดแค่เพียงว่าเมื่อเสร็จสิ้นกิจแล้วก็จะเฉดหัวอีกฝ่ายกลับไป จากนั้นเขาก็จะได้นอนหลับพักผ่อนได้อย่างเต็มอิ่ม โดยไม่ต้องคอยกังวลว่าจะตื่นสาย...
ทว่าดูเหมือนว่าความหรูหราอลังการของสถานที่แห่งนี้ จะทำเอาคู่นอนคนใหม่ถึงกับตะลึงจนตาค้างไปเลยทีเดียว!
'หรูหราอลังการขนาดนี้เลยเหรอ? จริง ๆ แค่พาไปโรงแรมก็น่าจะพอมั้ง'
เจ้าของใบหน้าสวยหวานเอ่ยพึมพำออกมาเสียงแผ่วเบาราวกับลูกแมวน้อย...
"หืม?"
"อะ... เอ่อ..."
"หรือเธอเกิดเปลี่ยนใจขึ้นมาแล้วล่ะ?"
ชายหนุ่มยกฝ่ามือขึ้นลูบคางแผ่วเบา ยามเมื่อเห็นหญิงสาวกวาดสายตามองไปรอบตึกสูงตรงหน้าด้วยความเลิ่กลั่ก
"ไม่เปลี่ยนใจค่ะ!"
"ก็ดี... งั้นก็ตามมา ห้องของฉันอยู่ชั้นที่สี่สิบ"
"ค่ะ..."
และเมื่อสวิตช์ไฟถูกเปิดขึ้น... แสงสว่างจ้ากระจายตัวไปทั่วห้องพักหรู นาทีนั้นกลับยิ่งทำให้โปรดปรานไม่เข้าใจพฤติกรรมของหญิงสาวตรงหน้าเลยสักนิด! เพราะเมื่อได้มองใบหน้าหวานของเธออย่างชัด ๆ ทั้งทรวดทรงเรือนร่างและเค้าโครงหน้าตาระดับนี้... ไม่น่าจะรอดพ้นสายตาชายอื่นมาตกถึงมือเขาได้เลยสักนิด
สวยและหุ่นดีระดับเธอ แค่กระดิกนิ้วก็คงจะมีชายหนุ่มวิ่งเข้าหาเป็นพรวน แล้วทำไมแม่คุณถึงต้องมาขอร้องให้คนแปลกหน้าช่วยทำเรื่องแบบนี้ด้วย?
ทว่าชายหนุ่มกลับเลือกที่จะไม่เอ่ยปากถามออกไป... เพราะการเปิดฉากถามเรื่องส่วนตัวกับคู่นอนชั่วคราว ถือเป็นเรื่องนรกแตกขั้นสุด! เพราะมันเท่ากับเป็นการแสดงความสนใจในตัวอีกฝ่าย แล้วส่วนใหญ่พวกผู้หญิงก็มักจะตามติดแจ เพราะเข้าใจผิดไปเองว่าตัวเขานั้นพิศวาสพวกหล่อน...
ฉะนั้น... การทำความรู้จักกันเกินความจำเป็นจึงไม่มีความสำคัญเลยสักนิด!
"คะ... คุณเป็นลูกครึ่งเหรอคะ? หรือว่าใส่คอนแทกต์เลนส์?"
และก็เช่นเดียวกันกับเจ้าของห้องพัก... เพราะทันทีที่นักเขียนสาวได้มองใบหน้าของ 'เหยื่อ' ชัด ๆ เธอก็อดไม่ได้ที่จะอุทานออกมาด้วยความตะลึง เมื่อเห็นนัยน์ตาสีสวยแปลกตา ซึ่งแตกต่างไปจากเชื้อชาติของตนอย่างสิ้นเชิง!
"ลูกเสี้ยวน่ะ... ครึ่งของครึ่ง แต่สิ่งที่ได้มาเต็ม ๆ เห็นจะเป็นเจ้านี่มากกว่า"
ไม่พูดเปล่า... เจ้าตัวยังใช้นิ้วชี้ตรงไปยังเป้ากางเกงของตัวเองอย่างไม่เคอะเขิน!
"ขนาดก็น่าจะห้าสิบเก้า... หรือไม่ก็หกสิบนี่แหละ"
อึก...
ตัวแม่ดาริกากลืนน้ำลายเหนียวลงคอด้วยความระทึก! ชีวิตนี้นั่งมโนเขียนพระเอกขนาดใหญ่โตเกินมาตรฐานปกติมาเป็นร้อย ๆ คน... ทว่าพอถึงวันที่ต้องมาเผชิญหน้าเจอกับของจริงตรงหน้า เธอกลับนึกพรั่นพรึงอยู่ในใจอย่างบอกไม่ถูก!
ขณะที่กำลังคิดสับสนอยู่ในหัว... เรือนร่างอรชรก็ถูกคว้าเหวี่ยงลงบนเตียงนุ่ม! ก่อนที่ร่างสูงกำยำจะกระโจนทับตามขึ้นมาในทันที
เมื่อเห็นว่าร่างเล็กนอนหงายราบไปกับฟูกหนา ชายหนุ่มผู้เอาแต่ใจก็เริ่มพรมจูบร้อนแรงไปตามซอกคอขาวระหง... กลิ่นน้ำหอมยี่ห้อหรูราคาแพงที่โชยหวนเตะจมูก ยิ่งช่วยปลุกเร้าอารมณ์ดิบให้ลุกโชนยิ่งกว่าเดิม สมกับที่ยัยตัวดีกระหน่ำฉีดมาตั้งแต่หัวจรดเท้า!
ริมฝีปากหนาเริ่มเล้าโลมตีตราทำรอยจ้ำแดงไว้ทั่วเรือนร่างผิวนวลที่โผล่พ้นร่มผ้า... เพราะเธอขาวผ่องจนเขาเกิดความรู้สึกอยากจะประทับตราให้มันเปรอะแปดเปื้อนด้วยน้ำมือของตัวเองเสียเดี๋ยวนี้!
"เธอสวยมาก... ไม่ใช่แค่ใบหน้า แต่สวยไปหมดทั้งตัวเลย"
คำพูดชื่นชมที่หลุดมาจากปากของคนที่เจนสนาม แถมยังทำงานอยู่กับเรือนร่างของมนุษย์อย่างหมอโปรด ทำเอาหญิงสาวรู้สึกดีขึ้นมาอีกเท่าตัว!
"ขะ... ขอบคุณค่ะ"
"ลุกขึ้นมาสิ" เขาเอ่ยสั่งด้วยน้ำเสียงดุดัน
ทว่าคนตัวเล็กก็ยอมยันกายลุกขึ้นมาอย่างว่าง่าย... นั่นทำให้ชายหนุ่มไม่รอช้า ส่งมือหนาไปปลดหัวเข็มขัดกางเกงของตัวเองอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเกี่ยวกางเกงพร้อมชั้นในลงไปกองไว้ที่ต้นขา เผยให้เห็นความอุ่นร้อนขนาดใหญ่ยักษ์ที่เคยบอกไซซ์ไว้ มันดีดตัวเด้งผงาดขึ้นมาท้าทายสายตา! และก็เป็นจริงอย่างที่เขาพูดไว้ไม่มีผิด... ขนาดของมันใหญ่โตจนดาริกาถึงกับอ้าปากค้าง
และยามนี้... เจ้าความอุ่นร้อนนั้นก็อยากเข้าไปอยู่ในช่องปากของเธอใจจะขาด
ความกังวลฉายชัดขึ้นในดวงตาคู่งามทันที...
"ใหญ่ขนาดนี้... ไม่ไหวแน่ ๆ" เสียงใสบ่นพึมพำออกมาเบา ๆ อย่างถอดใจ
"มาถึงขั้นนี้แล้ว... ต่อให้เธออยากจะหนี ฉันก็ไม่ปล่อยให้หนีแล้วล่ะนะ เพราะเธอเล่นทำมันตื่นขนาดนี้แล้ว!"
คนหน้าหวานแสดงสีหน้าเลิ่กลั่กมองดูแล้วน่าเอ็นดู... ทว่าคนมองในยามนี้กลับไม่มีอารมณ์มานั่งเอ็นดูแล้วนี่สิ! เพราะตอนนี้เขาอยากจะให้เธอทำอะไรสักอย่างกับแท่งกายของตัวเองจนใจสั่น ถึงกับต้องชักสีหน้าดุใส่คนตรงหน้าไปทีหนึ่ง...
"จะเริ่มได้หรือยัง? เธอเป็นคนเอ่ยปากขอร้องฉันเองนะ!"
"คะ... ค่ะ!"
คำขู่ดุดันส่งผลให้ยัยตัวดีรีบกระตือรือร้น ก้มหน้าลงไปหาเจ้าสิ่งนั้นทันที ก่อนจะค่อย ๆ ยื่นมือเรียวไปกุมจับมันไว้ช้า ๆ ... ราวกับกลัวว่าเจ้าสิ่งใหญ่ยักษ์ตรงหน้าจะได้รับความเจ็บปวดอย่างนั้น
"ไม่ต้องกลัวฉันเจ็บ... ใช้ปากอมลงไป ระวังแค่ฟันก็พอ"
"ค่ะ... อ๊อก! อ๊อก... อืม..."
ทันทีที่ริมฝีปากนุ่มนวลครอบครองลงบนท่อนกายใหญ่ยักษ์ สมองของชายหนุ่มก็ขาวโพลนไปหมดในทันใด! สัมผัสภายในช่องปากของเธอช่างนุ่มนิ่มประจวบกับท่าทางและความพยายามอันไร้เดียงสานั้น ทำเอาหมอโปรดถึงกับขนลุกซู่ไปทั่วทั้งร่าง... มันเป็นสัมผัสที่แปลกใหม่และกระตุ้นอารมณ์ดิบสำหรับเขาอย่างแท้จริง
"อ่าส์... ซี๊ดส์! เสียวว่ะ... ทำไมเธอใช้ปากเป็นวะ? ถ้าฉันไม่รู้ว่าเธอยังซิงอยู่ก่อนหน้านี้ ฉันคงคิดว่าเธอเป็นเด็กร่านดี ๆ คนหนึ่งเลยนะเนี่ย"
คนถูกเอ่ยชม (?) ไม่ได้เอ่ยปากตอบคำถามอะไร... ไม่สิ! ต้องบอกว่าน่าจะตอบไม่ได้เสียมากกว่า เพราะฝ่ามือหนาของคนเอาแต่ใจกำลังออกแรงกดศีรษะของเธอไว้แน่นแบบนั้น ทำได้เพียงส่งเสียงครางอื้ออึงเล็ดลอดออกมาจากลำคอเบา ๆ เท่านั้น!
และสิ่งที่ยัยตัวดีอยากจะบอกเขาใจจะขาดก็คือ... เธอซุ่มศึกษาวิธีการใช้ปากจากทฤษฎีในนิยายและสื่อการสอนมาตั้งกี่ปี! พอได้โอกาสตั้งตัวแบบนี้ มีหรือยัยนักเขียนตัวแม่จะไม่ขุดงัดมาใช้วาดลวดลายใส่เขา!
"อืม... แต่ทำไมดูดแค่ตรงส่วนหัวล่ะ? อมลึกลงไปอีกได้ไหม ยังไม่ถึงครึ่งลำเลยนะ"
เป็นอีกครั้งที่เธอไม่สามารถเอ่ยปากตอบโต้ได้... ซึ่งถ้าตอบได้ เธอก็อยากจะตอบกลับไปอย่างหงุดหงิดเหลืออดว่า ใหญ่โตมโหฬารขนาดนี้ ใครมันจะไปอมลงไปได้หมดกันล่ะ
"เชี่ยเอ๊ย... อึก! จะ... จะแตกเฉยเลย"
หมอโปรดถึงกับต้องเม้มริมฝีปากแน่นเพื่อกักเก็บอารมณ์ดิบของตัวเองไว้! ไม่รู้เพราะเหตุผลใด ทำไมท่าทางเก้ ๆ กัง ๆ ไม่ประสาของยัยตัวดีตรงหน้า ถึงได้ปลุกเร้าอารมณ์ของเขาให้ลุกโชนได้มากมายขนาดนี้! ตัวเขาจัดว่าเป็นคนอึดทนคนหนึ่งเลยด้วยซ้ำ... แต่แม่คุณเพิ่งจะใช้ปากกลืนกินตัวตนของเขาได้ไม่นาน กลับทำเอาเขาจวนเจียนจะเสร็จสมอารมณ์หมายเสียอย่างนั้นหรือ?
"ฟัคส์! แม่งเอ๊ย..."
ท่อนกายแกร่งกำลังบวมขยายเต่งตึงขึ้นเรื่อย ๆ ยามเมื่อเดินทางมาถึงปลายทางอารมณ์...
และเหมือนว่าคนหน้าสวยคนนี้จะรับรู้ได้ด้วยสัญชาตญาณ ว่าความอุ่นร้อนภายในช่องปากกำลังจะระเบิดปลดปล่อยออกมาในไม่ช้า เธอจึงรีบเร่งจังหวะฝ่ามือที่กำลังรูดสาวแท่งลำร้อน สลับกับดูดเลียปลุกเร้าให้ชายหนุ่มอย่างเต็มกำลัง!
กระทั่ง... อีกฝ่ายทนทานไม่ไหวอีกต่อไป!
ใบหน้าคมเข้มต้องแหงนเชิดขึ้นสูดปากครางระบายความเสียวซ่าน! นิ้วเท้าทั้งสองข้างจิกเกร็งลงกับพื้นห้อง ยามเมื่อหยดน้ำในกายล้นทะลักมากระจุกอยู่ตรงปลายหัวหยัก!
ฝ่ามือหนาออกแรงกดศีรษะของคนตัวเล็กเข้าหาบั้นเอวหนา แล้วกระแทกเอวสอบสวนขึ้นหาช่องปากนุ่มอีกไม่กี่จังหวะ!
"อ่าส์... แตกแล้ว... อืม..."
เสียงทุ้มต่ำครางระบายออกมา พร้อมกับปลดปล่อยน้ำรักสีขาวขุ่นอุ่นร้อนใส่ภายในช่องปากของอีกฝ่ายอย่างไม่คิดจะเก็บกักไว้แม้แต่หยดเดียว!
ในสมองของเขาเต็มไปด้วยคำถามมากมาย... ว่าคนตัวเล็กคนนี้กำลังพยายามอย่างเอาเป็นเอาตายเพื่อเป้าหมายอะไรกันแน่? ท่าทางเก้ ๆ กัง ๆ ของเธอมันน่ารังแกและน่าขยี้ให้จมเตียงสุด ๆ พยายามทำตัวแบบคนที่มีประสบการณ์เชี่ยวชาญสนามรัก แต่สีหน้าและดวงตากลับเหมือนเด็กไร้ประสบการณ์ที่ไม่เป็นงานเลยสักนิดเดียว...
จากที่เคยคิดไว้ว่าไม่ชอบพวกสาวซิง...
แต่สำหรับกรณีของยัยตัวดีตรงหน้าในเวลานี้... เขากลับมีความคิดว่าจะยกเว้นให้เธอเป็น ‘กรณีพิเศษ’ เสียแล้วสิ!
TBC…
