บทที่ 5 Chapter 4 กินบ่อย ๆ เดี๋ยวก็อร่อยเอง NC20+
Chapter 4
กินบ่อย ๆ เดี๋ยวก็อร่อยเอง
"กลืนลงไปให้หมด... เป็นยังไง รสชาติดีไหมล่ะ?"
ชายหนุ่มเอ่ยปากแซวคนอ่อนประสบการณ์ เพราะเดาว่าเธอคงเคยชิมรสชาตินี้เป็นครั้งแรกในชีวิต และสีหน้ากระอักกระอ่วนของเธอก็บ่งบอกชัดเจนเช่นนั้น!
"ไม่เห็นจะอร่อยเลย!"
ดาริกาพูดสวนขึ้นทันทีที่ชายหนุ่มถอดถอนตัวตนของเขาออกไปจากช่องปากนุ่ม
"กินบ่อย ๆ เดี๋ยวก็อร่อยไปเองนั่นแหละ..."
หญิงสาวหลุบสายตาลงต่ำแวบหนึ่ง... เพราะสายตาคมกริบที่เขาทอดมองมาขณะเอ่ยเรื่องลามกแบบนี้ มันทำเอาเธอรู้สึกปั่นป่วนไปทั่วทั้งช่องท้อง!
"ถอดเสื้อผ้าออกสิ... ทุกชิ้นเลยนะ อย่าให้เหลือ"
ชายหนุ่มออกสั่งด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทั้ง ๆ ที่เสื้อผ้าบนเรือนร่างของเธอมันก็หลุดลุ่ยหมิ่นเหม่อยู่รอมร่อ... และทันทีที่เรือนร่างของยัยตัวดีเปลือยเปล่าไร้สิ่งปกปิดต่อหน้า...
หมอโปรดก็เริ่มพรมจูบตั้งแต่ฝ่าเท้าขึ้นมาทันที!
ฟังไม่ผิดหรอก... เริ่มเล้าโลมตั้งแต่ฝ่าเท้าขึ้นมาจริง ๆ!
ก็เพราะเจ้าของเรือนร่างตรงหน้าทั้งขาวผ่อง สวยงาม บริสุทธิ์ สะอาด และหอมกรุ่นไปหมดทั้งตัว ไร้ซึ่งส่วนไหนให้น่ารังเกียจเลยสักนิด!
ดาริกาได้แต่กรีดร้องระงมอยู่ในใจ... หากเขารู้ว่าปกติตัวจริงเธอใช้ชีวิตมาแบบไหน เขาคงจะรู้สึกเกลียดตัวเองที่ลงมาก้มต่ำทำแบบนี้กับเธอเป็นแน่!
"อึก... ตรงนั้น คือว่า..."
เมื่อลิ้นร้อนลากผ่านลงมาถึงจุดอ่อนไหว ร่างกายของเธอก็กระถดหนีตามสัญชาตญาณ! ทว่ามีหรือที่เสือร้ายอย่างเขาจะยอมปล่อยให้เหยื่อหลุดมือ... ชายหนุ่มใช้สองท่อนแขนแกร่งล็อกต้นขาเรียวแหวกออกกว้าง ก่อนจะเป่ารดลมหายใจอุ่นร้อนลงตรงเนินเนื้อนุ่ม
เวลานี้สมองของดาริกาขาวโพลนไปหมด ทว่ายังคงได้ยินเสียงทุ้มต่ำของเขาแว่วเข้ามาในหู...
"ภูมิใจซะเถอะ... ที่โปรดปรานคนนี้ยอมก้มต่ำเลียให้ เธอเป็นผู้หญิงไม่กี่คนบนโลกนี้หรอกนะ"
สิ้นคำ ชายหนุ่มก็จรดปลายลิ้นระเลียงตวัดเข้าหาตุ่มไตเนื้อนุ่มอย่างช่ำชอง ทำเอาหญิงสาวถึงกับเกร็งสะโพกลอยเคว้งกลางอากาศ!
"อื้อ..."
ไม่รู้หรอกว่าสิ่งที่เขาพูดจริงเท็จแค่ไหน... แต่ยามนี้เธอเชื่อเขาไปหมดใจ และยอมปล่อยตัวปล่อยใจให้ชายหนุ่มละเลงปลายลิ้นเล้าโลมอย่างเชี่ยวชาญ!
ปากหนาพรมจูบดูดดึงอยู่อย่างนั้น จนแน่ใจว่าเจ้าของเรือนร่างยั่วเย้าตรงหน้าเริ่มมีอารมณ์ร่วมเต็มที่ ชายหนุ่มจึงผละกายออกมานั่งคุกเข่าต่อหน้า แล้วจับปลายหัวหยักจ่อประชิดตรงปากทางเข้าฉ่ำเยิ้มทันที!
"ถะ... ถุงยางล่ะคะ?!"
นักเขียนสาวหน้าสวยเอ่ยถามหน้าตาตื่นขึ้นมาทันทีจากที่กำลังเคลิ้มฝัน ยามเมื่อเห็นคนตรงหน้ากำลังจะส่งตัวตนตรงปากทางเข้าโดยไร้ซึ่งการป้องกัน! ร่างเล็กดึงสติกลับคืนมาแล้วรีบถดตัวถอยกรูดไปจนหลังชิดหัวเตียง พร้อมส่งสายตาไม่พอใจมองตรงมายังเขาในทันใด!
"หืม? ถ้าใส่เธอจะเจ็บหนักกว่าเดิมนะ ครั้งแรกของเธอไม่ใช่หรือไง?"
"ไม่ได้นะคะ! คุณมั่วผู้หญิงมากี่คนแล้วก็ไม่รู้... ฉันไม่อยากเสี่ยงติดโรค!"
"กับคนอื่นฉันใส่ป้องกันตลอด... แต่กับเธอที่ยังซิงบริสุทธิ์แบบนี้ ฉันไม่จำเป็นต้องใส่"
"แล้วฉันจะมั่นใจได้ยังไงคะ?!"
"แต่เธอไม่มีทางเลือก!"
ชายหนุ่มเริ่มชักสีหน้าดุฉุนเฉียวอย่างไม่พอใจ... อะไรกัน ยัยนี่เรื่องมากชะมัด! โปรไฟล์ระดับเขามีอะไรให้ต้องกังวล แถมเขายังเป็นถึงนายแพทย์คงไม่เอาตัวเองไปเสี่ยงเรื่องโรคง่าย ๆ แน่อยู่แล้ว!
"ถ้าคุณไม่ป้องกัน... ฉันจะกลับ!"
"เฮ้ย! จะกลับได้ไงวะ?! อย่าเรื่องมากนักน่า! เธอคิดว่าคนอย่างฉันจะเอาโรคมาแปดเปื้อนใส่เธอหรือไง? มองดูรอบ ๆ ตัวหน่อยยัยคนสิ้นคิด!"
ดาริกาเริ่มคิดทบทวนตาม... ก็จริงอย่างที่เขาพูด แต่มันไม่ได้หมายความว่ามีแค่เรื่องโรคภัยเสียหน่อย! เกิดพลั้งพลาดถุงไม่ใส่แล้วเธอท้องไส้ขึ้นมาใครจะมารับผิดชอบ?! เธอไม่ได้อยากมีลูกในตอนนี้นะ!
ขณะที่เธอยังคิดทบทวนไม่ตก... มือหนาของอีกฝ่ายก็ยื่นมากระชากท่อนแขนของคนงอแงให้ล้มตัวลงนอนหงายตามเดิม!
"อย่าให้ต้องใช้กำลัง... อุตส่าห์พยายามทำดีด้วยแล้วนะ"
หญิงสาวได้แต่ถามตัวเองในใจ... ไอ้คำว่า 'ทำดี' ของเขามันเกิดขึ้นตอนไหนกันวะเนี่ย?!
"รู้ใช่ไหมว่าครั้งแรกมันจะเจ็บ? ... เตรียมใจไว้แล้วใช่ไหม?"
อึก...
ชายหนุ่มไม่รอให้อีกฝ่ายเอ่ยปากตอบรับอะไรกลับมา... เพราะความปรารถนาอยากกระสันมันแล่นมารวมตัวกันจนแทบจะปริแตกอยู่แล้ว!
ตัวตนอุ่นร้อนค่อย ๆ เคลื่อนตัวแทรกซึมเข้าไปในส่วนอ่อนไหวที่ยังคงปิดสนิท... มันช่างเป็นอะไรที่ยากลำบากสมกับการเป็นการบุกเบิกเสียจริง นี่ขนาดแค่เพิ่งผ่านส่วนหัวหยักเข้าไปเท่านั้น!
"แน่นจังวะ!"
"คุณคะ... อื้อ! เอาออกไปก่อนได้ไหม มันเข้าไม่ได้!"
"ไม่ได้! เธอก็หยุดเกร็งสิ ที่มันเข้ายากก็เพราะเธอเกร็งนั่นแหละ!"
เขาพยายามดันความอุ่นร้อนเข้าจอดในทางรักของคนตัวเล็กอยู่อย่างนั้นนานนับนาที... ทว่าผลลัพธ์ก็ยังคงติดขัดเหมือนเดิม!
"บอกว่าให้หยุดเกร็ง... คลายสะโพกลงก่อน"
ชายหนุ่มเอ่ยเตือนพลางเงยหน้าสูดปากครางระบายความเสียวซ่านอย่างพอใจ... ถึงจะหงุดหงิดที่ต้องเสียเวลา แต่ความคับแน่นบีบรัดของช่องรักกลับทำให้ถูกใจเขาไม่น้อยเลย!
"เข้า... เข้าหมดหรือยังคะ? ฉันเจ็บ..."
"ยังเข้าไม่ถึงครึ่งเลย... เจ็บมากไหม?"
"เจ็บ... เจ็บเหมือนจะฉีกเลยค่ะ"
คำพูดไร้เดียงสาของเธอทำเอาชายหนุ่มจำต้องกัดริมฝีปากแน่นเพื่อระงับความพล่านในกาย... จากตอนแรกที่ตั้งใจจะอัดกระแทกตัวตนลงไปคราวเดียวให้จบ ๆ ก็ย่อมทำได้ แต่เธอคงจะได้สลบคาเตียงต่อหน้าเขาแน่ ๆ! แล้วที่เคยบอกว่าจะไม่อ่อนโยนด้วย... พอเห็นใบหน้าของเธอเข้าจริง ๆ เขากลับอดรู้สึกเอ็นดูไม่ได้ ยิ่งเธอพยายามอย่างหนักที่จะทำตามคำพูดตอนขอร้องว่า 'จะไม่ทำตัวเป็นภาระ' มันยิ่งน่ารักจะแย่
"เดี๋ยวใส่เจลหน่อย..."
เขาถอดถอนตัวตนออกมา... ก่อนจะพบว่าส่วนปลายหัวหยักมีเลือดพรหมจรรย์เปรอะแต้มอยู่ ทำเอามุมปากหนายกยิ้มขึ้นมาอย่างพึงพอใจ! จากนั้นจึงหยิบหลอดเจลหล่อลื่นขึ้นมาชโลมทาทั่วแกนกาย...
อันที่จริงพื้นฐานวิชาการแบบนี้ นายแพทย์อย่างเขามีหรือจะไม่รู้! แต่เมื่อครู่เพราะความอยากจะแทรกกายเข้าทางรักสีชมพูยั่วยวนมากเกินไปเลยหลงลืมขั้นตอนไปบ้าง... แต่คิดว่ารอบนี้น่าจะฉลุยแล้ว!
คิดได้ดังนั้น... ชายหนุ่มก็เริ่มดันเอ็นคู่ใจแทรกผ่านเข้าไปทีละน้อย...
...จนกระทั่งมิดลำในที่สุด!
"อืม... / อื้อ!..."
"อ๊ะ... อืมส์! ซี๊ดส์... อ๊ะ คุณคะ!"
เสียงหวานร้องครางระบายออกมาตามจังหวะการโยกขยับ
ยามเมื่อร่างกายของคนทั้งคู่เริ่มปรับตัวเข้าหากันได้แล้ว... ดาริกาในเวลานี้ก็ไม่รู้จะสรรหาคำพูดไหนมาบรรยายความรู้สึกที่เกิดขึ้นได้เลย!
ทุกครั้งที่ชายหนุ่มขยับกายกระแทกตัวตนใส่จุดอ่อนไหวลึกขึ้น มันทั้งเจ็บแต่ก็เสียวซ่านสุดเหวี่ยง อย่างที่การอ่านหนังสือเล่มไหน ๆ บนโลกก็คงไม่สามารถถ่ายทอดความรู้สึกนี้ให้เธอได้! ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันแน่น ขณะที่เรือนร่างบอบบางโยกคลอนไปตามแรงขับเคลื่อนเร่าร้อนอย่างต่อเนื่อง...
"โคตรแน่นเลยว่ะ!..."
ชายหนุ่มสบถคำโตพลางยื่นมือไปจับเรียวขาทั้งสองข้างของเธอแยกออกให้กว้างขึ้น... ยอมรับเลยว่าเขาเคยมีอคติกับสาวซิง แต่รสชาติความคับแน่นบีบรัดของยัยตัวดีคนนี้ กลับทำเอาเขาติดใจเข้าให้อย่างจัง!
"เบา... เบา ๆ ก่อนค่ะ จุก! อื้อ... ลึกเกินไปแล้วค่ะคุณ!"
"เบาไม่ได้แล้ว! อดทนหน่อย... ไหนบอกว่าจะไม่ทำตัวเป็นภาระบ่นงอแงไง?"
พูดจบ ชายหนุ่มก็เริ่มเร่งเครื่องกระแทกตามอารมณ์ปรารถนาที่พุ่งทะยานทันที!
คนฟังแทบจะบ้าตายให้ได้กับเสียงครางกระเส่าทุ้มต่ำของคนบนร่าง! บั้นเอวหนารู้งานเร่งจังหวะอัดเน้น ๆ หนักหน่วงยิ่งกว่าเดิม เพราะเริ่มรู้สึกว่าแกนกายใหญ่ยักษ์มันกำลังบวมเป่งจนแทบจะระเบิดออกมาอยู่รอมร่อ!
"เธอจะเสร็จใช่ไหม? ... มันกระตุกรัดแน่นมากเลย"
"อื้อ... ค่ะ! ฉัน... อ๊าส์!..."
เสียงสูดปากครางระบายความเสียวซ่านออกมาอย่างลืมอาย ท่อนเนื้อแกร่งถูกตอกกระแทกเข้าไปในเรือนร่างของคนตัวเล็กนับครั้งไม่ถ้วน... การได้สัมผัสสดไร้การป้องกันมันดีงามขนาดนี้เลยสินะ
ให้ตายสิ ยัยเด็กซิงคนนี้กำลังทำให้เขาเกิดความรู้สึกอยากจะ 'แตกใน' ใส่เธอขึ้นมาเสียดื้อ ๆ!
ยิ่งคิด... เขาก็ยิ่งไม่อยากเสียเวลารอช้า เร่งจังหวะถี่กระชั้นโดยไม่สนว่าคนตัวเล็กใต้ร่างจะกำลังทรมานขนาดไหน
ก้อนซาลาเปาเต้าสวยที่เด้งกระเพื่อมเป็นคลื่นยามเมื่อเขากระแทกท่อนเอ็นเข้าทางรัก... ช่างยั่วเย้าสายตาจนคนตัวโตต้องยื่นมือไปคว้าฟ่อนเฟ้นบีบเค้นเอาไว้ด้วยความหมั่นเคี้ยว
"แม่งเอ๊ย... ไม่ไหวแล้ว!"
ชายหนุ่มเกร็งกระตุกเรือนร่างแล้วกดสะโพกหนัก ๆ อัดแน่นเข้าหาเธออีกไม่กี่ครั้ง... ก่อนจะปลดปล่อยธารน้ำรักสีขาวขุ่นอุ่นร้อนออกมาภายในช่องรักจนหมดปอก! เขาหยุดตัวเองไว้ไม่ได้จริง ๆ ...
และทันทีที่สัมผัสได้ถึงความอุ่นร้อนที่ทะลักเข้าสู่ภายในกาย... ดาริการวมถึงดวงตาคู่งามก็เบิกโพลงขึ้นด้วยความตกใจช็อกสุดขีด! ทำไมเขาถึงไม่ถอนออกไปปลดปล่อยข้างนอกกันเนี่ย?!
"นี่ทำไมคุณไม่ดึงออกไปคะ?! เฮ้ย! น้ำของคุณมันเข้ามาเต็มตัวฉันไปหมดเลยนะ! คุณต้องดึงออกไปแตกข้างนอกไม่ใช่เหรอ?"
คำพูดคำจาโพล่งออกมาแบบนั้น... ทั้งท่าทางลนลานและสีหน้าเหวอ ๆ... มันช่างโคตรจะน่ารักน่าเอ็นดูในสายตาของคนมองอย่างหมอโปรดในเวลานี้เหลือเกิน!
"ยิ้มทำไมคะ?! นี่คุณตั้งใจทำแบบนี้งั้นเหรอ?! ปล่อยมันเข้ามาในตัวฉันงั้นเหรอคะ?"
คนงามยังคงส่งเสียงโวยวายพูดไม่หยุด... ก็จะให้ทำยังไงได้ล่ะ ในเมื่อเธอตกใจจนทำอะไรไม่ถูก! ขณะที่อีกฝ่ายค่อย ๆ ถอนตัวตนออกมาอย่างช้า ๆ ร่างเล็กสัมผัสได้ถึงความวูบโหวง และมีมวลน้ำอุ่น ๆ ไหลย้อนซึมออกมาจากโพรงรัก
"นี่คุณ! ฉันถามว่าทำไมไม่เอาออกไปปล่อยข้างนอก?!"
เธอกระถดเรือนร่างขึ้นมานั่งชันเข่าพิงหัวเตียง พลางชี้หน้าชี้นิ้วใส่ชายหนุ่มเจ้าของผลงาน
"ก็มันเสียวจนชักออกไม่ทัน... พอใจรึยัง?"
คำตอบหน้าด้าน ๆ นั้นทำเอานักเขียนสาวอ้าปากพะงาบ ๆ จะด่าก็ด่าไม่ออก! ทั้งเขิน ทั้งอาย ทั้งรู้สึกสบายตัวปนกันจนมันตีรวนไปหมด... ยิ่งเห็นยัยตัวดีพูดไม่ออก เขาก็ยิ่งได้ใจใหญ่! แค่นยิ้มร้ายกาจส่งมาให้เธอทีหนึ่ง...
"ก็ไปหายาคุมฉุกเฉินกินซะสิ... เธอเป็นคนมาขอร้องฉันเองนะ ก็ต้องรับความเสี่ยงเอาเอง"
"ไอ้คน..."
คิดคำด่าไม่ออกเลย สวรรค์... ทำไมถึงได้ส่งตัวซีเคร็ตสุดถ่อยแต่โปรไฟล์เริ่ดขนาดนี้มาให้เธอกันนะ
TBC…
