บทที่ 16 ตกอยู่ในภวังค์

วิลาวัลย์ผละตัวออกจากหมอ คุณหมอติณณ์ยืนงง พร้อมมือทั้งสองข้างที่ยกขึ้นเตรียมประครองหน้าสาว

"ทำไมครับ"

สงสัยว่าคุณหมอจะไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่า ทำให้สาวพยาบาลเขิน

"คุณหมอ!"

วิลาวัลย์เธอเรียกหมออีกครั้ง เหมือนเรียกเตือนสติ ดวงตาคู่สวยกระพริบถี่ คุณหมอใหญ่ชะงักมองดูกริยาของเธอแล้วถึงกับสะบัดหัว

"อ๋อ...โทษที...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ