บทที่ 57 บทลงโทษของหมอnc

ผ่านไปสักพักใหญ่ที่หมอนั่งใช้ความคิดกับตัวเอง เสียงประตูห้องก็ดังขึ้น

แอ๊กกก

"หมอทานข้าวได้แล้วคะ" วิลาวัลย์เรียกหมอติณณ์ที่นั่งนิ่งอยู่ท่าเดิม หมอไม่ตอบ วิลาวัลย์เลยเดินเข้าไปใกล้ แล้วก้มตัวมองหน้าหมอ

"คุณหมอ ไม่สบายหรอ ร้องไห้ทำไม ปวดหัวอีกหรือเปล่า"

หมอติณณ์ผู้เย็นชาในตอนนี้ ยกมือมาเช็ดหน้า มันไม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ