บทที่ 67 บทที่67

เหมือนฝันเดินกลับมาหากลุ่มเพื่อนที่เคยนั่งกันเป็นประจำทุกเช้า แต่สีหน้าของเธอก็พอจะบ่งบอกอารมณ์ได้ รู้อยู่ว่ามันเป็นเรื่องยาก แต่คำว่ายากสำหรับเธอมันคือการท้าทาย แน่นอนว่ารักครั้งนี้เธอต้องเป็นฝ่ายชนะ

"เป็นอะไรของแก หน้าบูดเชียว" ส้มโอเอ่ยถามขณะที่เพื่อนหย่อนก้นลงนั่งแล้ว ส่วนคนที่ถูกถามก็ยังไม่ไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ