บทที่ 118 มารยาหงส์ 1

มุมเฉลียงของเรือนหลังหนึ่ง

พลันปรากฏเงาร่างงามระหงในอาภรณ์สีชมพูสดใสตัดกับสีผิวขาวผ่องนวลเนียนขับเน้นความงามมากนักถึงแม้ใบหน้าจะยังมีริ้วรอยบาดแผล แต่ทว่ายังคงฉายชัดถึงความงามพิลาศเลิศล้ำเหนือใคร นางกำลังยืนลังเลคล้ายชั่งใจว่าจะจัดการกับสถานการณ์ในยามนี้อย่างไรดี แต่ที่แน่ๆ การหนีมิใช่เรื่องที่พึงก...