บทที่ 27 เข้าเฝ้าแม่สามี 2

หลี่ลี่เหมยถึงกับเหม่อมองรอยยิ้มอ่อนหวานของหลิงเวย นิ่งงันด้วยสายตาเรียวสวยแต่ฉายแววร้ายกาจอยู่ตลอดเวลา

นางกำลังรู้สึกถูกชะตากับสตรีผู้ติดตามเฉินลี่หลินนางนี้ขึ้นมาโดยไม่รู้ตัวก่อนเอ่ยเสียงราบเรียบต่อคำไปทางหลิงเวย

“เจ้าคิดว่านกน้อยควรมีปีกและควรโผบินหรือ” หลี่ลี่เหมยเลิกคิ้วขึ้นถามหลิงเวยกลับอย่า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ