บทที่ 72 เมียบ่าว 2

หลี่ลี่เหมยไม่เจ็บเลยสักนิดเพราะว่ามีผ้าเนื้อหนาห่อร่างอยู่ นางจึงไม่ต้องเสียเวลาจุกเสียด นางรีบเอ่ยอย่างต่อเนื่อง

“ข้าย่อมจำได้ว่าตนเองเป็นใคร แต่ข้าจะไม่กลับไปเป็นฮองเฮาและจะไม่ไปไหนทั้งนั้น” นางเลือกที่จะเอ่ยตามตรงเลิกเล่นงิ้วกับเขา

ฟงจินหมิงเพียงยืนตระหง่านอย่างน่าเกรงขาม เขาก้มหน้าลงมองสตรีตร...