บทที่ 17 ตอนที่17 พี่มีคนอื่นตั้งมากมาย

หลังจากนั้นต่างฝ่ายต่างก็เงียบไปสักพัก ชายหนุ่มกำพวงมาลัยในมือแน่น ขณะที่เอาแต่ก้มมองพวงมาลัยข้างหน้าไม่เงยหน้าไปหาน้ำใส

“เท่านี้ใช่ไหมที่พี่อยากจะคุยกับหนู ถ้าไม่มีอะไรแล้วหนูต้องกลับขึ้นบ้านมันดึกแล้วค่ะ ขอบคุณที่พี่เคยช่วยหนูมาตลอดถ้ามีโอกาสหนูจะตอบแทนพี่แน่ๆ”

เมื่อพูดทุกอย่างจบน้ำใสก็ลงจาก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ