บทที่ 62 ด้ายปอบแดง

น้ำเสียงที่ฟังดูอ้อยอิ่งแถมสายตายั่วยวนเริ่มทำให้พรฟ้าไม่พอใจเธอขมวดคิ้วจ้องหน้าของยีนส์เขม็ง

"จะคิดดูอีกทีในช่วงนี้ไม่ค่อยว่างต้องดูแลพรฟ้า" ในใจโคตรจะอยากได้แต่ต้องรีบตอบปัดหันหน้ามาสั่งเด็กบ้า "แดกเสร็จยังจะได้ไปเดินดูงานแล้วรีบกลับ"

ผมเดินมาขนาบมือไว้ข้างพรฟ้าทุกอย่างก็เหมือนจะไปด้วยดีหลังจากร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ