บทที่ 87 ตอนที่86 สวนมืดสลัว

ตอนที่86

สวนมืดสลัว

ค่ำลงอีกครั้งหลังส่งแม่ครูอารีย์กับทนายกลับ ลลินดายืนอยู่ริมระเบียงห้องนอน มองสวนเปียกฝนที่เริ่มแห้งลงใต้แสงไฟสีอุ่น ดอกแก้วบางดอกร่วงอยู่บนพื้น แต่บางดอกยังติดอยู่บนกิ่งและส่งกลิ่นหอมจาง ๆ

ทิวัตถ์เดินมาหยุดตรงประตูระเบียง“ผมออกมาได้ไหม” เขาถามตามนิสัยใหม่ที่กำลังฝึกอย่างตั้งใ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ