บทที่ 57 ไม่ทันระวัง

ตอนที่ 57

ไม่ทันระวัง

ทั้งสองยืนมองไฟท้ายของรถประจำตำแหน่งค่อย ๆ วิ่งห่างออกไป เมื่อรถหายพ้นสายตา ปกรณ์จึงหันกลับมาทางพราวตะวัน เขายื่นมือออกไป

“ขอกุญแจรถครับ” พราวตะวันยิ้มบาง ๆ ก่อนหยิบกุญแจรถออกจากกระเป๋าสะพาย แล้ววางลงบนฝ่ามือของเขา

“ขอบคุณนะคะ”

“ด้วยความยินดีครับ”

ทั้งสองเดินเคียงกันไปยัง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ