บทที่ 3 ตอนที่3 นิ่ง

ตอนที่3

นิ่ง

ภาคินยืนนิ่งไปนาน ดวงตาคมไม่ละจากใบหน้าหวานที่พยายามเข้มแข็งต่อหน้าเขา ผู้หญิงคนนี้ไม่ได้ร้องขอ ไม่ได้ออดอ้อน ไม่ได้แสวงหาประโยชน์จากเขา เธอแค่ยืนอยู่ตรงนี้ด้วยศักดิ์ศรีของตัวเอง และนั่นกลับทำให้เขาอยากดึงเธอเข้ามาใกล้มากกว่าผู้หญิงคนไหนที่เคยพยายามเข้าหาเขาเสียอีก

ลลินใช้จังหวะที่เขานิ่งถอยหลังหนึ่งก้าว เธอเปิดประตูออกไปอย่างรวดเร็ว ก่อนความรู้สึกอันตรายจะดึงเธอกลับเข้าไปในพื้นที่ที่ไม่ควรอยู่ เธอเดินผ่านหน้าห้องทำงานไปโดยไม่รู้เลยว่ามีกล้องวงจรปิดตัวหนึ่งบันทึกภาพช่วงเวลาที่ภาคินจับข้อมือเธอไว้ครบถ้วน

อีกฟากหนึ่งของตึก ธีรัชนั่งอยู่ในห้องทำงานมืดสลัว ดวงตาจับอยู่บนหน้าจอมอนิเตอร์ ภาพของภาคินกับลลินหยุดค้างอยู่ตรงจังหวะที่ชายหนุ่มโน้มตัวเข้าใกล้หญิงสาวมากเกินกว่าความสัมพันธ์ระหว่างเจ้านายกับลูกน้องควรจะเป็น

ริมฝีปากของธีรัชค่อย ๆ ยกยิ้มอย่างพึงพอใจ ราวกับเขาเพิ่งพบกุญแจดอกสำคัญที่สามารถไขประตูไปสู่อำนาจที่ต้องการมานาน

“ในที่สุดก็เจอแล้วสินะ จุดอ่อนของคนที่ใคร ๆ คิดว่าไร้หัวใจ” ธีรัชพึมพำกับตัวเองเบา ๆ ขณะปลายนิ้วกดบันทึกไฟล์ภาพนั้นเก็บไว้ในโฟลเดอร์ลับ

คืนนั้นฝนยังตกไม่หยุด และบนชั้นสูงสุดของตึก ภาคินยังยืนอยู่ตรงประตูห้องทำงาน มองทางเดินว่างเปล่าที่ลลินเพิ่งจากไปด้วยแววตาที่ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

เขาเคยคิดว่าตนเองควบคุมทุกอย่างได้ ทั้งบริษัท ผู้คน เกมธุรกิจ และอนาคตที่ถูกวางไว้ แต่เพียงคืนเดียว ผู้หญิงคนหนึ่งกลับทำให้หัวใจที่เขาเคยสั่งให้นิ่ง เริ่มเต้นผิดจังหวะอย่างน่ากลัวและภาคินยังไม่รู้เลยว่า ความหวั่นไหวในคืนนี้จะกลายเป็นอาวุธชิ้นแรกที่คนอื่นใช้ทำลายทั้งเขาและเธอในไม่ช้า