บทที่ 109 ตอนที่109

ประตูห้องน้ำค่อยๆ แง้มออกมาช้าๆ แล้วใบหน้าสวยใสที่ยังมีหยดน้ำเกาะพราวไปทั่วผิวหน้าถึงโผล่ตามมา เธอคลี่ยิ้มจืดเจื่อนส่งให้คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าประตู ก่อนเอ่ยบอกเสียอ่อยๆ

“ขอผ้าขนหนูหรือเสื้อคลุมให้กานหน่อยสิคะ”

“คุณกับผมยังมีความลับต่อกันอีกหรือไง ผมมั่นใจว่าทุกซอกทุกมุมบนตัวคุณไม่มีส่วนไหนตกหล่นลืมส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ